The Night of the Grizzly
مارشال «بیگ جیم» کول نشان خود را پس می‌دهد و به همراه خانواده‌اش راهی وایومینگ می‌شود تا در زمینی که از یکی از بستگانش به ارث رسیده مستقر شود. او با مخالفت همسایه‌ای که آن زمین را برای پسران خودش می‌خواهد و همچنین یک خرس گریزلی به نام مستعاری «شیطان» که مدام دام‌های کول را می‌کشد، روبه‌رو می‌شود.
سال انتشار: 1966 کارگردان: Joseph Pevney ژانر: Adventure، Western نویسندگان: Warren Douglas امتیاز: 6.5راهنمای والدین The Night of the Grizzly
نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
**_وسترنی روستایی با درگیری کلینت واکر با یک خرس شیطانی_** مردی و عزیزانش (کلینت واکر، مارتا هایر، دان هاگارتی و غیره) یک دامداری به ارث رسیده در وایومینگ را اداره می‌کنند، اما توسط یک خرس گریزلی یاغی، یک سرمایه‌دار که زمین را می‌خواهد (کینان وین)، پسرهای دردسرساز او (رون الی و سامی جکسون) و مردی مرموز از گذشته (لئو گوردون) احاطه شده‌اند. «شب خرس گریزلی» (۱۹۶۶) بر اساس فیلم‌نامه‌ای استفاده‌نشده از سریال وسترن موفق واکر یعنی «شاین» بازنویسی شد و برخی از طرفداران آن سریال، آن را پایان‌بندی غیررسمی آن دانستند؛ زیرا شخصیت کلینت بارها از داشتن یک دامداری صحبت کرده بود. لحن فیلم یادآور «شین» است (که الن کوربی و نانسی کulp هم در آن حضور داشتند)، اما این اثر سینمایی کم‌رنگ‌تر است که بی‌شک به خاطر بودجه کمتر و کارگردانی جوزف پِونی است؛ کسی که بیشتر برای کارگردانی اپیزودهای خوب «پیشتازان فضا» مانند «عرصه» و «شهری در لبه ابدیت» شناخته می‌شود. این اتفاقاً آخرین فیلم سینمایی پِونی بود، هرچند او به کارگردانی فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی ادامه داد. طرفداران وسترن شاید با فضای ملوس و دیزنی‌وار فیلم ارتباط برقرار نکنند، اما اگر بتوانید با این بخش کنار بیایید، چیزهای زیادی برای بینندگان بالغ‌تر وجود دارد که ارزش تماشا دارد؛ از جمله اکشن نسبتاً زیاد مانند درگیری‌ها، تیراندازی‌ها، چاقوکشی‌ها و یک خرس فوق‌العاده خشن. صحبت از خرس شد؛ حملات خرس‌های درنده و وحشی، هرچند اغراق‌آمیز، در غرب قدیم واقعاً رخ داده است، مثل کشتار سه گاوچران در سال ۱۸۷۰ نزدیک مزرعه سان بنیتو در نزدیکی هالیستر کالیفرنیا (جنوب خلیج سانفرانسیسکو). سر یکی از آن‌ها قطع شده بود (!). این فیلم در میان هرج‌ومرج، قلبی گرم و دوست‌داشتنی دارد که با نمونه مردانگیِ واکر تقویت شده است. مثلاً او به معشوقش می‌گوید: «انجی، هیچ مرد زنده‌ای نیست که مشکلی نداشته باشد. نحوه برخورد او با آن مشکل است که اهمیت دارد. در زندگی هر مردی یک کس یا یک شیطان، به شکلی سعی دارد او را شکست دهد، خرد کند، نابود سازد. او نمی‌تواند از آن فرار کند. باید محکم بایستد و بجنگد! هر چه که باشد، باید بجنگد! خدا مرد را این‌گونه آفریده است.» زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۱ دقیقه است و در جنگل ملی سان برناردینو در دره هالک‌کام در شمال دریاچه بیگ بر و همچنین دره بیگ بر در شرق دریاچه فیلمبرداری شده است. بخش‌های استودیویی نیز در استودیوی پارامونت انجام شد. جک ایلام نیز در میان بازیگران حضور دارد. نمره: B
2025-04-05CinemaSerf (منتقد)
«بیگ جیم» ملقب و مناسب (کلینت واکر) از کار مأموری خسته شده و خانواده‌اش را برمی‌دارد و به وایومینگ می‌رود؛ جایی که زمینی به او ارث رسیده است. به محض رسیدن، متوجه می‌شود که همسایه‌هایش چندان هم همسایه خوبی نیستند. خانواده «کاری» که نفوذ زیادی در شهر دارند، چشم به زمین او دوخته‌اند و «جِد» (کینان وین) ابایی از پنهان کردن خواسته‌اش ندارد. برای تکمیل بدبیاری‌های او، یک خرس گرسنه هم در حال تاخت‌وتاز است و دارد حساب دام‌ها را می‌رسد. «کاری» به بهانه خرس، «کاس» (لئو گوردون) را که شکارچی جایزه‌بگیر است و با «جیم» و همسرش «آنجلا» (مارتا هایر) گذشته‌ای دارد استخدام می‌کند تا از شر این مرد مزاحم خلاص شود. واکر همان کاری را می‌کند که همیشه انجام می‌دهد: صحنه‌های اکشن را با رقص‌ورزشی بی‌نقص و مقدار مناسبی گل و لای پیش می‌برد؛ هایر در جاهای مناسب لبخند می‌زند؛ جک ایلام ظاهر می‌شود اما برخلاف همیشه کم‌فروغ است و کمی هم شوخ‌طبعی توسط صاحب مغازه «ویلی» (نانسی کulp) ارائه می‌شود که مغازه‌اش مدام صحنه بزن‌بزن است و حساب‌کتاب اجناسش را به هم می‌ریزد. در واقع این وین است که ستایش‌ها را به خود اختصاص می‌دهد، چرا که حداقل کمی شخصیت به این داستان نسبتاً خشک تزریق می‌کند - و البته خرس هم هست. برخلاف برخی فیلم‌های این ژانر، ما واقعاً یک خرس داریم و آن را می‌بینیم. این موجودی هشت فوتی و چشمگیر است که گلوله‌ها هم رویش اثر نمی‌کنند و بعد از چند برخورد، من امیدوار بودم بتواند از انواع تله‌ها و حیل‌هایی که در محیط زندگی‌اش پهن شده جان سالم به در ببرد. حس تهدید تا آخرین لحظه حفظ می‌شود، اما حتی در آنجا هم فیلم ترسی دارد که در تمام طول مسیر همراهش است. فیلم به اندازه کافی قابل تماشا است، اما واکر فاقد آن کاریسمای لازم برای هدایت گروه از جلو است.
2026-04-17