Su Excelencia

لوپز، که همه با تمسخر او را «لوپیتوس» صدا می‌زنند، شهروندی فروتن اما وفادار از جمهوری لوس کوکوس است که به عنوان دستیار در کنسولگری کار می‌کند و وظیفه صدور ویزا را بر عهده دارد. بر اثر زنجیره‌ای از اتفاقات غیرمنتظره—از جمله ترس سفیر لوس کوکوس از عدد ۱۳، تشریفات سخت‌گیرانه، و وقوع سه کودتای نظامی و یک انقلاب که همگی در یک روز به پیروزی می‌رسند و منجر به تغییر مکرر دولت‌ها و سفرا می‌شوند—لوپیتوس ناگهان به مقام سفیر می‌رسد. این اتفاق درست زمانی رخ می‌دهد که نبردی دیپلماتیک و قدرتمند در سطح بین‌المللی جریان دارد و دو جناح «قرمز» و «سبز» برای جلب آرای کشورهای مردد پیش از برگزاری کنفرانس تعیین سرنوشت جهان رقابت می‌کنند. همه کشورها یا زیر پرچم «سبز» به رهبری دلارانیا (نماد سرمایه‌داری) جمع شده‌اند، یا زیر پرچم ایدئولوژی «قرمز» به سرکردگی نخست‌وزیر پپه‌سلاویای سوسیالیست؛ به‌جز دولت غیرنظامی و تازه‌تأسیس لوس کوکوس. با تقسیم آرا به صورت مساوی (۵۰-۵۰)، تمام فشار دیپلماسی، رشوه و فساد بر دوش «عالی‌جناب لوپیتوس» سنگینی می‌کند تا رأی او را بخرند. سخنرانی او آخرین خطابه در این مجمع بزرگ، پس از سخنرانی‌های طولانی طرفداران دو جناح خواهد بود؛ سخنرانی‌ای که به تمام سخنرانی‌ها پایان می‌دهد.

سال انتشار: 1967 کارگردان: Miguel M. Delgado ژانر: Comedy، Drama نویسندگان: Marco A. Almazán، Cantinflas، Carlos León امتیاز: 7.1