The Texican
جس کارلین که در شمال مرز تحت تعقیب است، به سلامت در مکزیک زندگی می‌کند. تا اینکه می‌شنود برادرش در دوئلی با مردی دیگر کشته شده است. او که می‌داند برادرش هرگز اسلحه حمل نمی‌کرده، به شمال می‌رود تا قاتل برادرش را پیدا کند. بعد از مبارزه با جایزه‌بگیرها، او وارد ریمراک می‌شود؛ شهری که تحت کنترل لوک استار است. استار همان مردی است که او دنبالش می‌گردد، اما جس هیچ مدرکی ندارد تا اینکه شیئی که کنار جسد برادرش پیدا شده به دستش می‌رسد.
سال انتشار: 1966 کارگردان: Lesley Selander ژانر: Adventure، Drama، Romance نویسندگان: John C. Champion، José Antonio de la Loma امتیاز: 5.8نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
تکساسی (El Tejano). فیلم The Texican رو لسلی سلندر کارگردانی کرده و فیلم‌نامه‌ش رو جان سی. چمپیون و خوزه انتونیو د لا لوما نوشتن. بازیگرهای اصلیش آودی مورفی، برادریک کرافورد، دیانا لوریس، لوز مارکز و آنتونیو کاساس هستن. این فیلم که ساختار تکنی‌کالر/تکنی‌اسکوپ داره، موسیقیش کار نیکو فیدنکو و روبی پویتوینه و فیلم‌برداریش رو فرانسیسکو انجام داده.
مورفی و کرافورد سر از اسپانیا درآوردن تا یه وسترن اسپاگتی (یا پائلا وسترن!) بسازن که خدایی فقط به درد طرفداران پر و پا قرص این بازیگرا می‌خوره. داستان کلاً درباره مورفیه که دنبال حقیقتِ مرگ برادر تازه درگذشته‌شه. کرافورد هم قلدر شهره که با اخم و تخم و نوچه‌هاش دور می‌گرده و برخوردشون با هم اجتناب‌ناپذیره.
فیلم از نظر ساختاری به اندازه کافی حرفه‌ای جمع‌وجور شده و چاشنی‌های لازم وسترن اسپاگتی رو داره؛ دوبله‌های ناشیانه، چشم‌اندازهای خشک و کویری، موسیقی‌های جذاب، مبهم بودن اخلاقیات شخصیت‌ها و غیره. به هیچ وجه فیلم بدی نیست، فقط خیلی تنبلانه ساخته شده و چه از نظر داستانی و چه برای ستاره‌های اسم‌ورسم‌دارش هیچ چالش خاصی نداره. به معنای سنتی، یادآور وسترن‌های درجه B آمریکایی دهه ۵۰ میلادی هست، با این تفاوت که صحنه‌های اکشنش رمق ندارن و بازیگرا فقط دارن رفع تکلیفی بازی می‌کنن. اما دمش گرم آودی مورفی، خدایی خیلی روی فرم و سرسرحه، چیزی که با مشکلات روحی و روانیش پشت صحنه کاملاً متناقضه. از اون طرف کرافورد بیمار به نظر می‌رسه و دیالوگ‌هاش رو با بی‌حوصلگی تمام به زبان میاره. در کل یه اثر کاملاً معمولی و متوسطه. ۵ از ۱۰