That Riviera Touch
پس از یک سوءتفاهم با یکی از اعضای خاندان سلطنتی، دو پارک‌بان به نام‌های اریک (Eric) و ارنی (Ernie) تصمیم می‌گیرند برای تعطیلات به جنوب فرانسه بروند. اما به محض رسیدن، درگیر توطئه دزدی به نام «لو پیرات» می‌شوند که مجموعه‌ای از جواهرات گران‌بها را دزدیده و قصد دارد از اریک و ارنی برای قاچاق آن‌ها به خارج از فرانسه استفاده کند. او آن‌ها را به ویلای قدیمی پر از تله می‌کشاند و از کلودت (Claudette)، یکی دیگر از اعضای گروه، استفاده می‌کند تا سرشان را گرم نگه دارد. با این حال، دزدان دیگری هم دنبال جواهرات هستند و اریک مرتباً اجساد آن‌ها را در ویلا پیدا می‌کند، درست قبل از اینکه اجساد ناپدید شوند! در حالی که این دو سر عشق کلودت با هم می‌جنگند، کم‌کم شک می‌کنند که کلا چه خبر است و شروع به تحقیق می‌کنند. اما کلودت طرف کدام‌یک از آن‌هاست...؟
سال انتشار: 1966 کارگردان: Cliff Owen ژانر: Comedy نویسندگان: Sidney Green، Richard Hills، Peter Blackmore امتیاز: 5.8راهنمای والدین That Riviera Touch
نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
یادم رفته بود ارنی وایز (Ernie Wise) فکر می‌کرد خواننده قهاری است! البته این یادآوری زیاد طول نکشید، چون همان ترانه اول فیلم با نام «Riv-yerra Touch» تکلیف شعر و ترانه‌های بسیار ساده و دم‌دستی این کمدی کاملاً معمولی را روشن می‌کند. او و اریک مورکام (Eric Morecambe) دو پارک‌بان هستند که اشتباهاً سعی می‌کنند ماشین مهم‌ترین شخصیت بریتانیا را جریمه کنند. آن‌ها حساب می‌کنند که بهتر است هرچه زودتر جیم بزنند، پس برای تعطیلات راهی کوت دازور (Cöte d'Azur) می‌شوند. هنوز از گمرک رد نشده‌اند که ماشین قراضه‌شان برای یک عملیات قاچاق جواهرات گران‌بها نشانه‌گذاری می‌شود. پل استاسینو (Paul Stassino) مطمئن می‌شود که همدست جذابش «کلودت» (با بازی سوزان لوید) دل این دو بریتانیایی ساده‌لوح را ببرد؛ به طوری که وقتی در ویلا مستقر می‌شوند، به طعمه‌های راحتی برای تبهکاران تبدیل می‌گردند. خب حداقل نقشه این بود! اما با جلو رفتن داستان و بالا رفتن آمار اجساد (و ناپدید شدنشون!)، پلیس و این دو گردشگر کم‌کم بوی الرحمن ماجرا را می‌برند—اما آیا می‌توانند نقشه زیرکانه «لو پیرات» را خراب کنند؟
لحظات کوتاهی وجود دارد که شیمی بین این دو نفر می‌درخشد و تک‌وتوک تکیه‌کلام‌هایی هست که لبخند به لبتان بیاورد، اما بیشتر فیلم شبیه بهانه‌ای برای بقیه به نظر می‌رسد تا بروند مدیترانه و تعطیلاتی بگذرانند. سناریو ساختگی است و حال‌وهوای فیلم‌های «Carry On» را دارد، به‌ویژه که موسیقی فیلم هم به پررنگ‌تر شدن کلیشه‌های مبتذل و بی‌نمک جنسی و زبانی کمک می‌کند. موضوع این نیست که فیلم قدیمی شده (که هست)، بلکه اگر برنامه‌های تلویزیونی معروف آن‌ها را در بریتانیا ندیده باشید، واقعاً برایتان سوال می‌شود که اصلاً چرا این دو نفر را برای بازی در چنین فیلمی کنار هم گذاشته‌اند—همه‌چیز به شکل قابل‌پیش‌بینی‌ای لوس و بی‌روح است. بیشتر یک رابطه سرد و پیش‌پاافتاده است تا یک کمدی جذاب.