Gunfight in Abilene
مردی در جریان جنگ داخلی به طور تصادفی دوست خود را می‌کشد. او پس از پایان جنگ به ابیلین بازمی‌گردد و متوجه می‌شود معشوقه سابقش در آستانه ازدواج با برادر همان دوستی است که کشته است. او برای ادای دین خود، نه تنها سعی نمی‌کند معشوقه‌اش را پس بگیرد، بلکه وقتی برادر متوفی از او می‌خواهد، مقام کلانتری را که اصلاً تمایلی به آن ندارد می‌پذیرد. او که هنوز کابوس آن قتل رهایش نکرده، از حمل اسلحه امتناع می‌کند. اما میان دامداران و کشاورزان درگیری درمی‌گیرد و وقتی برادر مقتول به قتل می‌رسد، او بالاخره اسلحه می‌بندد و به دنبال قاتل می‌رود.
سال انتشار: 1967 کارگردان: William Hale ژانر: Western نویسندگان: Berne Giler، John D.F. Black، Clarence Upson Young امتیاز: 5.7نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
«امی، اگه الان فرار کنم کارم ساخته‌ست.»
فیلم «نبرد در ابیلین» (Gunfight in Abilene) به کارگردانی ویلیام هیل و فیلمنامه‌ای از جان بلک و برنی گیلر، بر اساس داستان «Gun Shy» نوشته کلارنس آپسون یانگ ساخته شده. بازیگرانی مثل بابی دارین، امیلی بنکس، لسلی نیلسن و دان گالووی توش بازی می‌کنن. موسیقی اثر کار خود بابی دارینه و جوزف گرشنسون هم بر امور موسیقی نظارت داشته، فیلمبرداریش هم با موری گرتسمن بوده. این اثر محصول یونیورسال پیکچرزه و با فرمت تکنی‌کالر/تکنی‌اسکوپ ساخته شده. داستان یانگ قبلاً در سال ۱۹۵۶ با نام «Showdown at Abilene» روی پرده رفته بود، جایی که گیلر باز هم فیلمنامه رو اقتباس کرده بود و هاوارد کریستی تهیه‌کننده‌اش بود. اون نسخه با بازی جاک ماهونی یه وسترن استاندارد و خوب بود؛ یه داستان کلیشه‌ای اما مطمئن با یه بازی قوی از نقش اول، هرچند چیز خارق‌العاده‌ای هم نبود. اما در مقایسه با این بازسازی ۱۹۶۷، اون نسخه یه شاهکاره!
داستان از این قرارست که بابی دارین، در نقش یه سرباز کنفدراسیون، تو جنگ به طور تصادفی دوستش رو می‌کشه و قسم می‌خوره دیگه دست به اسلحه نزنه. بعد از جنگ برمی‌گرده به ابیلین، مجبورش می‌کنن بشه کلانتر صلح‌طلب شهر و حالا باید بدون استفاده از اسلحه شهر رو پاکسازی کنه. اصلاً کار راحتی نیست چون بین گله‌دارها و کشاورزها جنگ راه افتاده و اونم افتاده وسط این معرکه. آیا دوباره اسلحه می‌کشه؟ آیا کنار امی مارتین (بنکس) به عشق و آرامش می‌رسه؟ آیا ماجرای کشته شدن دوستش تو جنگ توی ابیلین لو می‌ره؟ و اصلاً آیا بعد از یک ساعت و نیم، این چیزا ذره‌ای براتون مهم خواهد بود؟ پاسخ‌هاتون رو با پست‌کارت بفرستید لطفا!
همون چندتا نقد محدودی هم که آنلاین درباره فیلم هست، نشون میده نظرات کاملاً متفاوته. نقدای مثبت رو کلاً حس می‌کنی طرفدارای پر و پا قرص بابی دارین نوشتن. اما هی! منم طرفدار موزیکاش هستم، ولی موقع دیدن این فیلم همش با خودم می‌گفتم چقدر بهتر می‌شد اگه یهو وسط فیلم شروع می‌کرد به خوندن ترانه «Mack the Knife»! همین قضیه در مورد لسلی نیلسن هم صدق می‌کنه؛ بنده خدا تمام تلاششو می‌کنه نقش شرور رو دربیاره، ولی کارهای کمدی بعدیش هی می‌اد جلو چشم آدم! امیلی بنکس خوشگله ولی به عنوان بازیگر خداییش بی‌روحه، کیفیت تکنی‌کالر فیلم زیر استاندارده (فرم تکنی‌اسکوپ هم بدترش کرده) و مناظر بیرونی هم خیلی کمه چون ۹۹٪ فیلم تو استودیوی یونیورسال ضبط شده. البته یه تنبه‌کاری و مشت‌زنی خوب این وسط هست و تقابل نهایی فیلم هم خوب کارگردانی شده و زاویه‌بندی‌های جالبی داره. اما در کل فیلم ضعیفیه و فقط به درد طرفدارای متعصب بابی دارین و وسترن‌بازهای خیلی کم‌توقع می‌خوره. شاید بهترین کلام، حرف خود بابی دارین باشه که یه بار با لبخند شیطنت‌آمیزی پروندشو بست و گفت اسم فیلمو می‌ذاشتن «تیراندازی در چاه توالت» بهتر بود! ۴ از ۱۰