کتاب جنگل
موگلی (Mowgli) نوزادی که پس از یک حادثه رها شده، توسط خانوادهای از گرگها پیدا و بزرگ میشود. با بزرگتر شدن پسر، باگیرا (Bagheera) پلنگ دانا، متوجه میشود که او باید به میان همنوعان خود در دهکده انسانها بازگردد. اما بالو (Baloo) خرسه، نظر دیگری دارد؛ او موگلی جوان را زیر پر و بال خود میگیرد و به او میآموزد که زندگی در جنگل بهترین نوع زندگی است. باگیرا متوجه میشود که موگلی در خطر است، به خصوص از جانب شیرخان (Shere Khan) ببری که از همه انسانها متنفر است. وقتی بالو بالاخره متقاعد میشود، موگلی به درون جنگل فرار میکند و در آنجا از رویارویی دوم با کا (Kaa) مار و در نهایت با شیرخان جان سالم به در میبرد. با این حال، دیدن یک دختر زیباست که موگلی را به دهکده انسانها میکشاند تا در آنجا بماند.
سال انتشار: 1967 کارگردان: Wolfgang Reitherman ژانر: Animation، Adventure، Comedy نویسندگان: Larry Clemmons، Ralph Wright، Ken Anderson امتیاز: 7.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
ارزش دیدن داره، شاید دوباره هم ببینمش و اگه نسخههای دیگه رو دیدید یا دنبال تحلیل نویسندگی هستید، پیشنهادش میکنم. در طول بخش زیادی از فیلم، من در حالت نوستالژی بودم و چیزهایی رو که در بچگی دیده بودم یا حس کرده بودم به یاد میآوردم و فقط از این تجربه سفر به گذشته لذت میبردم. تا تقریباً آخرین سکانس طول کشید تا بفهمم نویسندگی این کار چقدر خوبه. میدونم این انیمیشن به خاطر سبک عالی، آهنگهای موندگار و مفاهیم جذاب بلوغ شناخته میشه، اما از چندین فرمول قوی استفاده میکنه که از زمان حکایتهای ازوپ (Aesop) استفاده میشده. و همین باعث شد به کیفیت نویسندگی پی ببرم؛ حس میکردم دارم یک حکایت قدیمی با درسهای اخلاقی تماشا میکنم. تا قبل از اون لحظه، داشتم تو ذهنم آماده میکردم که چطور این انیمیشن سال ۱۹۶۷ در واقع استعارهای کامل از یک بچه لوس سال ۲۰۲۰ هست که وارد دنیای واقعی میشه: کسی که هرگز بهش «نه» گفته نشده، حتی با وجود تهدیدِ از دست دادنهای بزرگ و مرگبار؛ چون حتی در مواجهه با خطر، بهشون یاد دادن که اونا «حق دارن»، حتی با این منطق که این موضوع نمیتونه برای هر دو طرف درست باشه، هرچند هر دو باورش دارن. هوم، این خیلی شبیه جنگهای مذهبیه. برگردیم به بحث نویسندگی: موگلی تجسم سادگی، خودشیفتگی و حقبهجانب بودنه (هر اسمی که دوست دارید روش بذارید) چون اون قربانی یا تحت سرپرستی شانسهای افراطیِ دلسوزیه: اون هر جا میره، فقط از روی شانس زنده میمونه. در حالی که داستان تارزان منطقیتره، اینجا شاهد رشد شخصیت در مجموعهای از موقعیتها هستیم (که هر کدوم پتانسیل تبدیل شدن به یک حکایت مجزا رو دارن) و شخصیت اصلی مدام بین باگیرا، موگلی و بالو تغییر میکنه و هر کدوم با ادامه ماجراجویی درسهایی میگیرن. با نمایش جنگل و سختیهایی که موگلی باهاشون روبرو میشه، اون کمکم چیزی رو یاد میگیره که باگیرا و بالو هر دو میدونن: اکثر مردم فقط به فکر منافع خودشون هستن، اما گاهی کسانی که به اندازه کافی دارن، میتونن به بقیه کمک کنن. نژادپرستیِ شیرخان نسبت به موگلی به عنوان یک انسان، کافیه تا این شکارچیها رفاقتشون رو کنار بذارن تا به اون برای رسیدن به دهکده انسانها کمک کنن. درس واقعاً عجیب اینه که موگلی در نهایت اون خودخواهیِ لازم برای زندگی در جنگل رو میپذیره، با وجود اینکه دیالوگها خلاف این رو میگن.
2020-07-16
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم احتمالاً کاملترین تعادل بین داستان و موسیقی رو در بین تمام فیلمهایی که تا حالا دیدم داره - چه انیمیشن و چه غیر انیمیشن. اقتباسی از داستان «موگلی» اثر رودیارد کیپلینگ (Rudyard Kipling)؛ کودکی که در جنگلهای هند رها شده اما توسط خانوادهای از گرگها نجات پیدا کرده و بزرگ شده. «باگیرا»، پلنگ هوشیار، وقتی پسر بزرگ میشه میفهمه که باید به پیش همنوعانش برگرده، اما «بالو»، خرس مهربون، نظر دیگهای داره و این توله آدم رو به ماجراجوییهای سرگرمکنندهای در جنگل میبره - از جمله رویاروییهای نزدیک با «شیرخان»، ببر ترسناک و طناز، و «کا»، مار پیتون هیپنوتیزمکننده. صداپیشهها - مخصوصاً فیل هریس در نقش خرس و جورج سندرز در نقش ببر - عالی هستن؛ لویی پریما در نقش «لویی» پادشاه میمونها یکی از بهترین آهنگهای تاریخ دیزنی رو اجرا میکنه و برادران شرمن هم کلی آهنگ جذاب دیگه برای لذت بردن ما ساختن. جزئیات انیمیشن و طنز موجود در فیلمنامه فوقالعادهست؛ این فیلم واقعاً دیدنش واجبه.
2024-09-05