The Last Challenge

CinemaSerf (منتقد)

متأسفانه، نکته خیلی اورجینال و خاصی اینجا وجود ندارد و هر بار که چاد اورت (Chad Everett) ظاهر می‌شد، ناخودآگاه یاد استیون بوید (Stephen Boyd) می‌افتادم. «لوتِ» او خیلی دنبال ستونِ دین و ایمان نیست، بلکه انگار کلانتر محلی «بلین» (با بازی گلن فورد) بیشتر به درد این نقش می‌خورد. آن‌ها در حالی که بلین مشغول ماهیگیری است با هم روبه‌رو می‌شوند، اما خیلی زود می‌فهمیم که این جوان دنبال یک کله گنده معروف است و آن یکی زمانی - و شاید هنوز هم - یک تفنگدار ترسناک بوده است. هیچ کلکی بین این دو مرد وجود ندارد. «لوت» در مورد هدفش صریح است و اگرچه هر دو به عنوان دوست از هم جدا می‌شوند، اما دستکش مبارزه عملاً به زمین پرتاب شده است. در همین حال، کارگردان باید نقشی هم برای آنجی دیکنسون (Angie Dickenson) پیدا می‌کرد، بنابراین «لیزا» مدیریت هتل محلی را بر عهده می‌گیرد و همزمان با کلانتر هم رابطه عاطفی دارد. وقتی او هم از این نقشه باخبر می‌شود، فکر می‌کند شاید بهتر است چند پیک مشروب بخورد و خودش قانون را دست بگیرد. پس حالا همه چیز برای یک داستان قابل پیش‌بینی اما به اندازه کافی سرگرم‌کننده آماده است. این بخش دوم با حضور همیشه قابل اعتماد و غرغروی جک الم (Jack Elam) بهتر شده است؛ نقشی کوتاه هم برای گاری مریل (Gary Merrill) در نقش فردی با نام عجیب و غریبِ «اسکوینت» (Squint) در نظر گرفته شده و در میان انبوهی از دیالوگ‌ها، کمی اکشنِ تفنگ‌بازی هم هست تا ما را سرگرم نگه دارد. راستش را بخواهید، بعید می‌دانم حتی سرسخت‌ترین طرفداران فورد یا این ژانر هم این فیلم را تا مدت‌ها به خاطر بسپارند، اما به هر حال وقتتان را به راحتی پر می‌کند.