The Long Duel

The Long Duel

استارفورد، بازرس پلیس ایالات متحده، افرادش را به اتهامات مبهمی مثل شکار غیرمجاز و دزدی در هندِ تحت استعمار بریتانیا، وادار به دستگیری یک قبیله کامل می‌کند. رهبر آن‌ها، سلطان (پدر پسری به نام منو، در حالی که همسرش تارا باردار فرزند دومشان است)، نیز دستگیر شده و در سلولی همراه با مجرمان در قلعه نجیب‌آباد زندانی می‌شود. سلطان، تارا و خیلی‌های دیگر موفق به فرار می‌شوند، اما تارا و نوزاد تازه متولد شده هر دو جان خود را از دست می‌دهند. سلطان با کمک افرادش تصمیم می‌گیرد علیه بریتانیایی‌های ظالم قیام کند. انگلیسی‌ها واحد سیاری به فرماندهی فردی یانگ ایجاد می‌کنند تا با این قیام مقابله کنند و جایزه‌ای ۵۰۰ روپیه‌ای برایش تعیین می‌کنند، اما سلطان موفق می‌شود از دستشان فرار کند. سپس در میان درگیری‌های بین فردی و استارفورد، و ورود جین استارفورد، مشخص می‌شود که قبیله سلطان قرار است با قطار به محوطه‌ای در دهلی منتقل شوند. این خبر به گوش سلطان می‌رسد و او آماده می‌شود تا به قطار حمله کند و مردمش را نجات دهد؛ غافل از اینکه به زودی او و افرادش در چه تله‌ای گرفتار خواهند شد.

سال انتشار: 1967 کارگردان: Ken Annakin ژانر: Action، Adventure، Drama نویسندگان: Peter Yeldham، Ranveer Singh، Ernest Borneman امتیاز: 5.9

راهنمای والدین The Long Duel

نقدها و نظرات

John Chard (منتقد)

امتیاز: 4

فقط... طولانی... یک فیلم ماجراجویانه تاریخیِ معمولی که در مرز شمال غربی هند در دوران استعمار بریتانیا روایت می‌شود. یول برینر در نقش سلطان، قبیله‌نشین شورشی، ظاهر می‌شود که توسط یک پلیس بریتانیایی به نام فردی یانگ (با بازی تروور هاوارد) تعقیب می‌شود. فردی در جریان تعقیب این شورشی مرموز، به او احترام می‌گذارد و تمایلی ندارد حکم دادگاهی را که مافوق‌هایش خواستار آن هستند، اجرا کند. تلاش برای ساختن یک حماسه تاریخی ارزشمند بر اساس واقعیت، قابل تحسین است. فیلم ظاهر زیبایی دارد و فضای اطراف داستان کاملاً اصیل به نظر می‌رسد؛ حیف که فیلم این‌قدر کشدار است، پُر از پز دادن‌های بی‌مورد و شخصیت‌پردازی‌های ضعیف است، وگرنه شاید می‌توانست تا حدودی بالاتر از حد متوسط قرار بگیرد. فیلم به ندرت هیجان‌انگیز می‌شود، کارگردان کن آنکین توانسته هیچ جان و رمقی به بخش‌های پرجوش‌وخروش‌تر داستان تزریق نکند، و بازیگرانی مثل هری اندروز، شارلوت رمپلینگ، ویرجینیا نورث و اندرو کیر هم وظیفه‌ای بیشتر از خواندن معمولی خط0های فیلم‌نامه ندارن. خلاصه که جدای از تصویربرداری لوکیشن و لباس‌ها، فیلم خیلی قانع‌کننده نیست. ۴/۱۰

2014-01-11

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 6

«سلطان» (با بازی یول برینر) قبیله نسبتاً آرام خود را رهبری می‌کند، در حالی که روزهای سلطه بریتانیا بیش از پیش بر زندگی روزمره آن‌ها سایه انداخته است. پس از یک یورش، آن‌ها زندانی می‌شوند اما موفق میشن از قلعه فرار کنند؛ در این میان یکی از نگهبانان کشته می‌شود که همین موضوع فرماندار (موریس دنهام) را وادار می‌کند سربازی را مامور دستگیری این فرد کند تا شورش گسترش پیدا نکند. برای این کار، او «کاپیتان یانگ» (تروور هاوارد) را که نسبتاً منفور اما کارآمد است، استخدام می‌کند. اتفاقی که در ادامه می‌افتد مجموعه‌ای از ماجراجویی‌های موش و گربه است که هر کدام تلاش می‌کنند دست بالا را داشته باشند. داستان یک مرد اصول‌گرا که برای آزادی علیه ظالم می‌جنگد بسیار تأثیرگذار است و برینر و هاوارد در نقش‌هایشان قابل قبول ظاهر می‌شوند و کم‌کم به هم احترام می‌گذارند، اما بقیه بازیگران - به‌ویژه هری اندروزِ بی‌روح در نقش «استارفورد» و اندرو کیر در نقش عجیبِ «گانگارام» که دستار به سر دارد - کار را خراب کرده‌اند. فیلم‌برداری در لوکیشن‌های (اسپانیا) به داستان عمق داده و اکشن به اندازه کافی وجود دارد تا بتوانیم از یک رابطه عاشقانه نه چندان منطقی بین هاوارد و «جین» (شارلوت رمپلینگ) و دیالوگ‌های طولانی‌ای که این درامِ لباس‌محلیِ نسبتاً خوب را آزار می‌دهند، چشم‌پوشی کنیم. پایان‌بندی فیلم خیلی تو دل برو نیست، هرچند کورسوی امیدی دارد، اما من این ژانر را دوست دارم و فیلم کاملاً ارزش دیدن را دارد؛ فقط کمی طولانی است و خیلی در خاطرتان نمی‌ماند.

2022-11-11