Night of the Big Heat
در حالی که سرزمین اصلی بریتانیا در اعماق زمستان می‌لرزد، جزر شمالی فارا در دمای بالای ۹۰ درجه می‌سوزد. کارشناسان ایستگاه هواشناسی به اندازه افراد ثابت در میخانه سوان نمی‌دانند چه اتفاقی در حال رخ دادن است. فقط یک دانشمند مهمانِ کناره‌گیر مشکوک است که بیگانگان مقصر این ماجرا هستند. در همین حال، منشی جدید نویسنده پرفروش محلی، به سبک خودش در حال بالا بردن دما است.
سال انتشار: 1967 کارگردان: Terence Fisher ژانر: Horror، Mystery، Sci-Fi نویسندگان: Ronald Liles، John Lymington، Pip Baker امتیاز: 5.6راهنمای والدین Night of the Big Heat
نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
_**کریستوفر لی، پیتر کوشینگ و یک «زن هرزه» در سواحل بریتانیا در حال کباب شدن هستند**_
یک زن جذاب (جین مرو) به فارا، جزیره‌ای در شمال انگلستان سفر می‌کند تا به عنوان منشی یک نویسنده (پاتریک آلن) کار کند. همسر ساده‌دل این نویسنده (سارا لاسن) مسافرخانه‌ای را اداره می‌کند که همه در آن اقامت دارند، از جمله یک مرد مؤدب (پیتر کوشینگ) و یک دانشمند دورازکار (کریستوفر لی). وسط زمستان است اما دما به بالای ۱۰۰ درجه فارنهایت رسیده و مردم یکی پس از دیگری کشته می‌شوند. چه خبر است؟ فیلم «جزیره محکومان به آتش» (Island of the Burning Damned) یا همان «شب گرمای بزرگ» (۱۹۶۷) توسط همان شرکت کم‌عمر ساخته شده که یک سال پیشتر فیلم مشابه «جزیره وحشت» (Island of Terror) را منتشر کرده بود؛ در هر دو فیلم پیتر کوشینگ و ترنس فیشر (کارگردان) حضور دارند. این فیلم تعادلی بین ژانر علمی-تخیلی و وحشت برقرار می‌کند و باید توسط طرفداران لی، کوشینگ، شرکت‌های هامر، آمیکوس، تیگون و امریکن اینترنشنال قدر دانسته شود. وجود یک مثلث عشقی پرتنش برای ایجاد جذابیت انسانی به فیلم کمک کرده است. جالب اینجاست که نویسنده آشکارا منشی را «هرزه» خطاب می‌کند، که برای چنین آدم‌های ظاهراً «باورود و متمدنی» کمی تعجب‌آور است. داستان با اوج گرفتن تدریجی تعلیق، به ویژه در مورد عامل گرما و مرگ‌ومیرها، توجه شما را حفظ می‌کند. یک راه حل ناگهانی (Deus ex machina) در داستان وجود دارد، اما خب، به هر حال داستان باید تمام می‌شد. جین مرو بسیار خیره‌کننده است، اما شخصیتش طوری است که آدم هوس می‌کند توی گوشش بزند! فیلم حدود ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه است و در مسافرخانه سوان و استودیوهای پاین‌وود در باکینگهام‌شر انگلستان و همچنین دورست فیلمبرداری شده است. نمره: B-/B
CinemaSerf (منتقد)
یا شاید باید اسمش را می‌گذاشتند «شبِ سوختنِ کند»؟! همه‌چیز در یک جزیره بسیار گرم جریان دارد که ساکنانش اصلاً سر در نمی‌آورند چرا آنجا این‌قدر گرم است در حالی که در سرزمین اصلی مجاور برف می‌بارد. شاید پاسخ این سؤال را بتوان از زبان «هانسون» (کریستوفر لی)، دانشمند بازدیدکننده و نسبتاً بداخلاقی که در مهمان‌سرای محلیِ متعلق به نویسنده‌ای به نام «جف» (پاتریک آلن) و همسرش «فرانکی» (سارا لاسن) اقامت دارد، شنید. برای افزودن به این راز، منشی جدیدی از راه می‌رسد و کاملاً مشخص است که «آنجلا» (جین مرو) و رئیسش سابقه روابط پنهانی دارند، بنابراین دما به صورت استعاری هم در حال افزایش است. «هانسون» نظریه‌ای دارد — اما آنقدر تخیلی است که هیچ‌کس حرفش را باور نمی‌کند تا اینکه دکتر محلی «استون» (پیتر کوشینگ) می‌رود تا صداهای عجیب، نورها و سنگ‌های درخشان را بررسی کند. آیا این می‌تواند صرفاً چیزی آتشفشانی باشد یا چیز بسیار تهدیدآمیزتری است؟ فیلم در پایان کمی جان می‌گیرد، اما بیشتر آن فقط یک سریال رادیویی و تلویزیونیِ کسل‌کننده و ضعیف است که کوشینگ حضور بسیار کمرنگی در آن دارد, لی تقریباً نیمه اول فیلم را کلاً کنار نشسته و بقیه پیرنگ داستان حول محور زندگی عشقی اهالی می‌چرخد. فیلم فقط نود دقیقه است اما خیلی طولانی‌تر به نظر می‌رسید، چون خیلی طول کشید تا خودش را به فضای علمی-تخیلی‌ای که من از اول به دنبالش بودم بکشاند. این فیلم درجه‌بندی «X» را دریافت کرده بود، اما گفتنش کافی است که هیچ ربطی به عامل وحشت آن ندارد. ناامیدکننده و فراموش‌شدنی، همین، متأسفم.
2024-12-08