The Plank

CinemaSerf (منتقد)

خیلی از ما فیلم‌های زیادی دیده‌ایم که بازیگری‌شان چوبی است - اما اینجا قرار است واقعاً همین طور باشد! اریک سایکس (Eric Sykes) گروه نسبتاً خوبی از کمدین‌های کهنه‌کار بریتانیایی را دور هم جمع کرده تا ما را با ماجراجویی‌های یک تخته‌چوب ساده سرگرم کند! این دو کارگر به همراه تامی کوپر (Tommy Cooper)، ما را به گشتی در زندگی پربار و پرماجرای این تخته‌چوب (یا همزادش!) می‌برند... عملاً هیچ دیالوگی در کار نیست و بیشتر فیلم به موسیقی عجیب برایان فهی (Brian Fahey) و زمزمه‌های عجیبی متکی است که استانداردی را برای خیلی از سریال‌های تلویزیونی بی‌صدا (حتی امروزی) پایه‌گذاری کردند. فیلم یک شوخی را زیادی تکرار می‌کند، اما هنوز هم جذابیت خاص خودش را دارد. تیتراژ آغازین همراه با آواز؛ بستن پنجره‌ها برای جلوگیری از سرما (با اینکه اصلاً شیشه‌ای ندارند)؛ و سادگیِ گیر کردن، ضربه خوردن و وسط ماندن وسایل، تا مدتی سرگرم‌کننده است، اما این سادگی پس از ۱۵-۲۰ دقیقه اول دست‌وپا می‌زند تا بتواند طنز خود را حفظ کند. با این حال، فیلم نمونه‌ای جالب و جذاب از چیزهایی است که بریتانیایی‌ها را در اواخر دهه ۱۹۶۰ می‌خنداند.