They Came from Beyond Space
منجمان در حال بررسی بارش شهابی مرموزی در مزارع روستایی انگلستان هستند. صخره‌های سقوط کرده به شکل حرف V روی زمین قرار گرفته‌اند. دکتر ریچارد آردن، از برجسته‌ترین دانشمندان حوزه مطالعات موجودات فضایی، به دلیل دوران نقاهت پس از یک تصادف رانندگی اجازه ندارد همکارانش از جمله دوست‌دخترش لی میسون را همراهی کند. دانشمندان به سرعت تحت کنترل یک نیروی بیگانه قرار می‌گیرند و افراد دیگر منطقه نیز بر اثر یک "طاعون ارغوانی" مرموز که بدنشان را با قطرات خون می‌پوشاند، می‌میرند. تمپل تنها کسی به نظر می‌رسد که در برابر هر دو بلا مصون است؛ بنابراین اگر بتواند علت این مصونیت را کشف کند، شاید بتواند نقشه شوم بیگانگان برای بردن زمینی‌ها به ماه را خنثی کند.
سال انتشار: 1967 کارگردان: Freddie Francis ژانر: Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Milton Subotsky، Joseph Millard امتیاز: 4.5راهنمای والدین They Came from Beyond Space
نقدها و نظرات
talisencrw (منتقد)
من طی این سال‌ها واقعاً از کارهای فردی فرانسیس (Freddie Francis) کارگردان در کمپانی هامر فیلمز لذت برده‌ام و برام جالب بود که ببینم چطور با یه پروژه کم‌بودجه‌تر و بازیگرها و کیفیت تولید پایین‌تر کنار میاد. فیلم بدی نیست، فقط بعضی جاها کُند میشه و انگار بعداً بیش از حد به رمان «تامی‌ناکرز» استیون کینگ نزدیک میشه که حس خوبی نمیده (البته این موضوع شاید به خاطر رمانی باشه که فیلم از روش ساخته شده یعنی «خدایان از کانزاس متنفرند»، نه خود فیلم). میزان جذابیت جنسیِ به ظاهر بالایی که دو تا خانم جذاب فیلم نسبت به شخصیت اصلی یعنی دکتر کورتیس تمپل دارند، باورنکردنیه-- مگر اینکه صرفاً دنبال پولش بوده باشن یا عقده داشتن پدر داشته باشن! با اینکه رابرت هاتن (Robert Hutton) بازیگر این نقش موقع فیلمبرداری فقط ۴۷ سالش بود و بازیگرهایی که نقش دستیارش لی میسون و دختر پمپ بنزین رو بازی می‌کردند به ترتیب ۳۶ ساله و نامشخص بودند، ولی او حداقل ۵۵ ساله به نظر میرسه و قیافه‌ش جوریه که می‌تونه پدر میسون یا حتی پدربزرگ دختر پمپ بنزین باشه. از این نظر انتخاب بازیگر واقعاً بد بوده، هرچند برای پیچیدگی ناچیز نقش‌هاشون کاملاً از پس کار برمی‌اومدن. از این خوشم اومد که برعکس بقیه فیلم‌های علمی تخیلی، امکان همکاری با نیروی مهاجم رو به عنوان یه جایگزین برای احتمال تکراری و نبرد حتمی با مهاجم‌ها بررسی کرده بود. ژانرهای علمی تخیلی و ترسناک به این دلیل بین فیلمسازها فوق‌العاده محبوبن و استوار باقی موندن که مسیرهای هوشمندانه‌ای به عنوان استعاره برای بررسی دقیق مسائلی که امروزه جامعه رو درگیر کرده به ما ارائه میدن. قطعاً زمان اون رسیده که مردم دست از تعصب کورکورانه بردارند و به جای لعنت فرستادن به هرکسی که جرات کنه متفاوت فکر کنه، بشینن و عاقلانه درباره موضوعاتی که نگرانمون می‌کنه بحث کنند. با صراحت بگم، احساس می‌کنم این تنها امیدی هست که ما به عنوان یک تمدن داریم.
2016-04-18CinemaSerf (منتقد)
وقتی یه سری شهاب‌سنگ با آرایش کامل توی جنوب انگلستان سقوط می‌کنند، «تمپل» (با بازی رابرت هاتن) که یه دانشمنده مصمم میشه بره تحقیق کنه. مسئله اینه که پزشکانش بهش اجازه نمیدن، برای همین «میسون» (جنیفر جین) هدایت تیم رو به دست می‌گیره - و بعد از چند لحظه حضور در محل، متوجه میشیم که یه جای کار شدیداً می‌لنگه. درخواست تجهیزات گران‌قیمت شروع میشه، رفتار آدم‌ها عجیب‌وغریب میشه و خیلی زود «تمپل» به این نتیجه میرسه که خودش باید بره اونجا و ببینه چه خبره. هیجان و خطر زیادی توی فیلم وجود نداره - ما از همون اول می‌دونیم واقعاً چه اتفاقی داره میفته و عملاً فقط داریم قدم‌های این دانشمند کنجکاو رو دنبال می‌کنیم تا به سرنخ برسه - اونم تا خودِ ماه و مایک گو با موهای ژولیده و شنل براق! کاملاً مشخصه که فیلم با بودجه خیلی کمی ساخته شده و با اینکه تلاش‌هایی برای فیلمبرداری در فضای باز انجام شده، اما بیشترش دکوری و استودیوییه و من رو یاد یکی از فیلم‌های «دکتر هو» با بازی پیتر کاشینگ در اوایل دهه ۶۰ انداخت. به جز چند تا چراغ‌قوه که تغییرش دادن تا شبیه تفنگ لیزری بشه و یه آبکش که به شکل هوشمندانه‌ای برای منحرف کردن پرتوهای کنترل ذهن تغییر داده شده، هیچ جلوه ویژه‌ای که بشه ازش یاد کرد وجود نداره و بعد از حدود یک ساعت، واقعاً حوصلم سر رفت. اون زمان فیلم‌های علمی تخیلی ارزان و سرگرم‌کننده زیادی از هالیوود بیرون می‌اومد و این فیلم قطعاً بدتر از اون‌ها نیست، اما به عنوان یک فیلم اکشن یا ماجراجویانه کاملاً ناامیدکننده ظاهر میشه.
2023-02-27