The Bamboo Saucer
یک بشقاب‌پرنده که در یک روستای دهقانی در چین کمونیست پنهان شده، توسط گروه‌هایی از ایالات متحده و شوروی تعقیب می‌شود. آن‌ها پس از یافتن آن، با هم متحد می‌شوند تا بشقاب‌پرنده را کاوش کرده و سفری به فضا داشته باشند.
سال انتشار: 1968 کارگردان: Frank Telford ژانر: Sci-Fi نویسندگان: Frank Telford، Alford Van Ronkel، John P. Fulton امتیاز: 5.5راهنمای والدین The Bamboo Saucer
نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
دن دوریا نقش «پیترز» رو بازی می‌کنه، یه آمریکایی که رهبری تیمی رو بر عهده داره و داره با رقبای شوروی مسابقه میده تا قبل از اونا به یه روستای دورافتاده در چین کمونیست برسه؛ جایی که فکر می‌کنن ممکنه یه بشقاب‌پرنده که قبلاً با یکی از جنگنده‌هاشون درگیر شده اونجا باشه. ناگفته نمونه که چینی‌ها هم دنبالشن و یه سری اتفاقات دست به دست هم میده تا وقتی پیداش می‌کنن، این دو تا رقیب مجبور بشن برای فرار از دستگیری و پرواز دادنش با هم متحد بشن.
به نظرم وقتی کلیت داستان درباره یه بشقاب‌پرنده‌ست، دیگه خیلی معنی نداره بخوایم بگیم چقدر بقیه داستان غیرمنطقی و احمقانه‌ست. جست‌وجوی ما با یه نقاشی بامزه بچگونه از بشقاب‌پرنده شروع می‌شه که معلوم نیست چطوری از فاصله چند هزار مایلی رسیده دست آمریکایی‌ها، و همین سکانس قشنگ تکلیف کل فیلم رو مشخص می‌کنه. فیلم با یه رابطه عاشقانه بی‌روح و آبکی بین «نوروود» (جان دیکسون) و عضو مترجم تیم شوروی یعنی «آنا» (لوئیز نلتون) شلوغ‌تر و خسته‌کننده‌تر هم می‌شه. بقیه ماجرا هم مثل اپیزودهای معمولی سریال «The Outer Limits» پیش می‌ره؛ با جلوه‌های ویژه داغون پرواز بشقاب‌پرنده و فیلم‌نامه‌ای که طوری نشون میده انگار خلبان خودکار سفینه رو مثل ماشین ظرفشویی روشن می‌کنن! تازه فیلم زیادی هم طولانیه؛ اگه نیم ساعت اولش رو کلاً قیچی می‌کردن هیچ اتفاقی نمی‌افتاد. شرمنده، ولی کار خیلی ضعیفی بود.
Wuchak (منتقد)
**_آمریکایی‌ها، روس‌ها و چینی‌ها یک بشقاب‌پرنده پیدا می‌کنند_**
صحنه‌های افتتاحیه آدم رو یاد ماژور نلسون و راجر هیلی توی کیپ کاناورال در سریال «I Dream of Jeannie» می‌ندازه، فقط بدون اون بامزگی و لودگی‌ها. بقیه فیلم در واقع ترکیبی از دو تا فیلم قدیمی‌تره: «روس‌ها دارن میان، روس‌ها دارن میان» و «پنج میلیون سال تا زمین» (یا همون «Quatermass and the Pit»). از فیلم اول ماجرای همکاری آمریکایی‌ها و روس‌ها رو برداشته (البته بدون جنبه کمدی‌اش) و از دومی هم ایده شگفت‌انگیز پیدا کردن یه سفینه فضایی بیگانه رو.
هرچند شاید بشه گفت از «روس‌ها دارن میان» فیلم بهتریه، اما ابداً به پای اثر درجه‌یکی مثل «پنج میلیون سال تا زمین» نمی‌رسه. با این حال، پایان‌بندی راه خودش رو می‌ره و با صحنه‌های نبرد دوران جنگ سرد و سکانس‌های علمی‌تخیلی شبیه «پیشتازان فضا» (Star Trek) تموم می‌شه. نکته مثبت دیگه‌اش هم همون حس جذابیت همیشگی تماشای یه سفینه فضایی از یه سیاره دیگه با تکنولوژی برترشه.
متأسفانه کیفیت ساخت فیلم به خاطر رویکرد بیش از حد ساده و معمولی کارگردان لطمه خورده. درباره بازیگرا هم باید بگم جان اریکسون در نقش قهرمان آمریکایی کارش رو خوب انجام داده، کسی که کم‌کم به مأمور روس با بازی لوئیز نلتون مو بور دل می‌بنده. دن دوریا و نان لزلی هم توی آخرین فیلم‌های کارنامه‌شون حضور دارن. زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۳ دقیقه‌ست و اوایل پاییز ۱۹۶۶ توی منطقه آلاباما هیلز در لون پاین فیلم‌برداری شده (که حدود ۳ ساعت و ۲۰ دقیقه با ماشین به سمت شمال لس‌آنجلس فاصله داره)؛ صحنه‌های اولیه هم توی استودیوی شهری ضبط شدن.
نمره: -B / +C