大魔神

CinemaSerf (منتقد)

یه دهکده کوچیک ژاپنی بعد از یه شورش که توش ارباب مهربونشون کشته می‌شه و یه آدم وحشی جاش رو می‌گیره، به آشوب کشیده می‌شه. با این حال، چندتا از حامیان وفادارش موفق می‌شن دوتا بچه کوچیکش رو قاچاقی فراری بدن؛ بچه‌ها هم به خدای تپه‌ای که به خونه‌شون مشرف هست پناه می‌برن. ده سال بعد، بچه‌ها بزرگ شدن و ارباب خبیث جدید، یه گروه از جنگجوهاش رو می‌فرسته تا مجسمه اون خدا رو نابود کنن تا ثابت کنه خودش همه‌کاره‌ست. ترکیب دعاهای روستایی‌ها و کار خرابکارانه این جنگجوها، روح «دایماجین» رو بیدار می‌کنه که اصلاً هم اهل بخشش نیست...

این یه ماجراجویی فانتزی جذاب، هرچند کمی پراکنده‌ست که بدترین ویژگی‌های ذات بشر رو با کمی خوش‌بینی احساسی، شرافت سامورایی و یه مرد سنگی باحال شبیه «تالوس» (Talos) در یک ماموریت ترکیب می‌کنه. مشکل من دوبله افتضاح فیلم بود؛ اون‌قدر اغراق‌آمیز بود که بیشتر دیالوگ‌ها رو لوس و مسخره کرده بود. بازیگری‌ها — مخصوصاً قیافه‌های شوکه‌شده تصنعی — بامزه‌ست و ۱۵ دقیقه آخر فیلم هم پر از صحنه‌های تخریب لذت‌بخشه. اگه از این فیلم‌های سبک اساطیری که چاشنی طبیعت هم دارن خوشتون میاد، این فیلم خوراک خودتونه.