Danger Route

Danger Route

جوناس وایلد، مامور مخفی بریتانیایی که مجوز قتل دارد، پس از بازگشت از یک ماموریت موفقیت‌آمیز تصمیم به استعفا می‌گیرد. کانینگ، مافوق او در لندن، موافقت می‌کند که در صورت حذف یک دانشمند پناهنده چکسلواکی که در اختیار آمریکایی‌هاست، استعفایش را پیگیری کند. وایلد با کمک یک خدمتکار به نام رودا گودریچ، دانشمند را می‌کشد اما خودش دستگیر شده و توسط لوسیندا، مامور سیا، بازجویی می‌شود. بعد از اینکه لوسیندا به وایلد می‌گوید فردی در سازمان خودشان باعث کشته شدن اشتباهی ماموران بریتانیایی می‌شود، وایلد فرار می‌کند تا کانینگ را که به طرز مشکوکی ناپدید شده پیدا کند. وایلد به همراه باربارا، همسر کانینگ، عازم پایگاه رئیس در جزایر کانال می‌شود و از استرن، یکی دیگر از ماموران، می‌شنود که پیتر راوناسپور، یکی از اعضای گروهشان نیز به قتل رسیده است.

سال انتشار: 1967 کارگردان: Seth Holt ژانر: Action، Drama، Thriller نویسندگان: Meade Roberts، Andrew York، Robert Banks Stewart امتیاز: 5.5

راهنمای والدین Danger Route

نقدها و نظرات

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 6

بعضی وقت‌ها فیلم نزدیکه که توی پیچ‌ و خم‌های داستانی خودش گیر بیفته و زمین بخوره، اما ریچارد جانسون (در نقش وایلد) بالاخره یه جوری از پسش برمیاد و نود دقیقه بیننده رو سرگرم نگه می‌داره. اون نقش یه مامور مخفی بریتانیایی رو بازی می‌کنه که مامور شده یه دانشمند چکی رو که پناهنده شده و به سیا در بریتانیا پیوسته، نفلون کنه. نیازی به گفتن نیست که این یه ماموریت ساده و سرراست نیست - و وقتی می‌فهمه با شبکه‌ای از آدم‌ها طرفه که نمی‌تونه بهشون اعتماد کنه، اوضاع پیچیده‌تر هم میشه. این آدم‌های دوجهره شامل رئیس خودش یعنی «کانینگ» (با بازی هاری اندروز) و کلی چهره آشنای بریتانیایی مثل گوردون جکسون، موریس دنهام و دیانا دورس و همین‌طور همتای سیا‌ش یعنی «لوسیندا» (سام واناماکر) میشن. به سبک بهترین آثار جان باکن مثل «۳۹ پله»، جستجو اون رو به منطقه‌ای پرت در جزایر کانال می‌کشونه، جایی که خطر در کمینه و جنازه‌ها روی هم تلنبار میشن. فیلم یکم طولانی و کش‌دار شده، اگه یک ساعت و اینا بود خیلی جذاب‌تر و گیرا‌تر درمی‌آمد؛ سث هولتِ کارگردان می‌تونست خیلی از شخصیت‌پردازی‌های خسته‌کننده و بخش زیادی از دیالوگ‌های پرگویی رو حذف کنه. با این حال، وقتی وارد پرده آخر و جمع‌وجور شدن داستان میشیم، جذابیت خوبی پیدا می‌کنه. در کل یه اثر جاسوسیِ متوسط از دوران جنگ مرده که وقتتونو پر می‌کنه، اما بعیده دلتون بخواد دوباره تماشاش کنید.

2022-12-26