Deadfall

CinemaSerf (منتقد)

این فیلم اثر عجیبی از برایان فوربز (Bryan Forbes) است. در نگاه اول، انگار فقط یک نسخه کپی‌شده و خوش‌ساخت از فیلم «توپکاپی» (1964) است که نه طنز آن را دارد و نه استایلش را؛ اما اگر به آن فرصت بدهید، فیلم کمی پیچیده‌تر از آب درآمده. مایکل کین (Michael Caine) در نقش یک دزد خردپا عالی ظاهر شده که توسط جووانا رالی (Giovanna Ralli) مرموز و اریک پورمن (Eric Portman) (در نقش فه و ریچارد مورو) استخدام می‌شود تا دست به سرقتی بزند که میلیون‌ها پزو از یک گاوصندوق در اسپانیا نصیبشان کند. ماجراها کاملاً طبق نقشه پیش نمی‌رود و راستش گاهی واقعاً خنده‌دار می‌شود؛ اما بعد سراغ چالش جسورانه‌تری می‌روند و اینجاست که شخصیت‌پردازی‌ها تأثیر بیشتری روی این داستان نسبتاً معمولی می‌گذارند. برای من، ستاره این فیلم اریک پورمن بود. با اینکه لحن صحبت کردنش گاهی می‌تواند کمی آزاردهنده باشد، اما این احتمالاً تنها باری بود که دیدم نقشی را بازی می‌کند که بازتابی از شخصیت واقعی خودش است. وقتی بیشتر درباره ماهیت عجیب‌وغریبِ ازدواج بین این دو نفر پی می‌بریم، همه‌چیز منطقی‌تر به نظر می‌رسد و فیلم جذاب‌تر می‌شود. فیلم به شدت، و به‌طرز بی‌روئی طولانی است؛ کلی فیلمبرداری‌های زیبا دارد که حتی ذره‌ای داستان را جلو نمی‌برند، و پایان‌بندی‌اش را هم چندان دوست نداشتم که انگار بی‌جهت قطعی و بسته بود. اما برای فیلمی که تا همین دیروز اسمش را هم نشنیده بودم، فکر می‌کنم ارزش یک بار دیدن را کاملاً دارد.