La Prisonnière
استانیسلاس هاسلر (Stanislas Hassler) با گالری خود که پر از آثاری با اشکال، رنگ‌ها و بافت‌های شگفت‌انگیز است و نمایشگاه‌هایش به رویدادهای رسانه‌ای تبدیل می‌شوند، مسیر توسعه هنر مدرن را هموار می‌کند. ژیلبر مورو (Gilbert Moreau) یکی از هنرمندانی است که مجسمه‌هایش در این گالری به نمایش درآمده است. همسر او، ژوزه (Josée)، مجذوب استانیسلاس جدی و سخت‌گیر می‌شود؛ مردی که اوقات فراغت خود را در آپارتمانی که نشان‌دهنده سلیقه هنری پیچیده اوست، به عکاسی می‌گذراند. اما استانیسلاس علاوه بر عکس‌های بزرگ‌شده از نمونه‌های خوشنویسی، در حال جمع‌آوری مجموعه‌ای از عکس‌هاست که شخصیت پریشان و آشفته او را برملا می‌کند. حال چرا ژوزه باید رابطه پایدار خود با ژیلبر را برای کنجکاوی بیمارگونه در شخصیت پنهان استانیسلاس به خطر بیندازد؟
سال انتشار: 1968 کارگردان: Henri-Georges Clouzot ژانر: Drama نویسندگان: Henri-Georges Clouzot، Monique Lange، Marcel Moussy امتیاز: 7.1نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
این فیلم داستان واقعاً پیچیده‌ای داره، اونم حتی قبل از اینکه آنری-ژرژ کلوزو (Henri-Georges Clouzot) شروع کنه به بازی کردن با ذهن ما... لوران ترزیف (Laurent Terzieff) در نقش «استان»، یه گالری‌دار و عکاس پولدار و تا حدی چشم‌چران هست که رابطه‌های عجیب، پرشور و در عین حال از نظر فیزیکی بی‌روح و عقیمی با زن‌ها داره. الیزابت وینر (Elisabeth Weiner) در نقش «ژوزه»، زنیه که با یه هنرمند خیانت‌کار ازدواج کرده؛ او شیفته ترزیف می‌شه و خیلی زود، در حالی که سعی داره یه مستند تلویزیونی درباره او و هنرش بسازه، کاملاً تحت کنترلش درمیاد.
روند روایت داستان یه جورایی کند و بی‌حاله، اما همین موضوع به حس قوی سرخوردگی جنسی، ابهام و بلاتکلیفی فیلم خیلی کمک می‌کنه. باید گفت که شخصیت‌ها اصلاً دوست‌داشتنی نیستن — مخصوصاً شوهر پول‌پرست و جاه‌طلب یعنی «ژیلبر» با بازی برنارد فرسون (Bernard Fresson) — اما این قضیه فقط به فضای آزاردهنده و دلهره‌آور درام اضافه می‌کنه.
با اینکه شروع فیلم واضحه، اما در پایان نسبتاً گیج‌کننده (و به نظرم ضعیف) آن، واقعاً مطمئن نیستیم که کی داره کی رو کنترل می‌کنه و چرا. فیلم در نهایت تسلیم احساسات پیش‌پاافتاده‌تری می‌شه که اون «وحشت» ذهنی رو که این‌قدر هوشمندانه و با تلاش براش زمینه‌چینی کرده بود، از بین می‌بره. اینم اضافه کنم که بعضی از آثار هنری نشون داده شده در فیلم واقعاً خاص و رنگارنگ هستن و به فضاسازی کار کمک زیادی کردن.