Submarine X-1

CinemaSerf (منتقد)

اگه فیلم «Above us the Waves» (محصول ۱۹۵۵) یادتون باشه، کلیت داستان این فیلم جیمز کان (James Caan) دستتون میاد. اون در نقش «بولتون» بازی می‌کنه؛ مردی که بعد از فاجعه‌ای در مأموریت قبلیش، باید حسابی خودش رو به مافوق‌هاش و البته به خودش ثابت کنه. اون یه جورایی از خدمه‌اش بیش از حد کار می‌کشه و همین باعث میشه بین ملوان‌هایی که مجبورن مدام سوار بر این زیردریایی‌های بندانگشتی توی یه دریاچه دورافتاده در اسکاتلند تمرین کنن، خیلی محبوب نباشه. اما با حمله غافلگیرکننده چتربازهای نازی، می‌فهمن که عملیاتشون لو رفته، پس عجله کار رو جلو می‌ندازه و مأموریت اصلیشون اعلام میشه: باید به آبدره‌های پرشیب نروژ برن و اونجا به یه کشتی جنگی قدرتمند دشمن که به کاروان‌های اقیانوس اطلس حمله می‌کنه ضربه بزنن. همه‌چیز کاملاً آزمایشیه، اما آیا «بولتون» و ملوان‌های کارکشته‌ش می‌تونن هدفشون رو بزنن؟

این فیلم در کل یه اثر نسبتاً کلیشه‌ای و استاندارده، ولی با این حال تماشایش واقعاً سرگرم‌کننده‌ست — مخصوصاً سکانس‌هایی که توی این قوطی‌کنسروهای شناور وسط امواج خروشان تکون می‌خورن و باید از تورها، مین‌ها و البته کلاستروفوبیا (ترس از فضای بسته) خودشون جون سالم به در ببرن. بازی کان برای جلو بردن فیلم کفایت می‌کنه و بازیگرای نقش مکمل ناراضی هم — که جمعی از چهره‌های آشنا و درجه‌دو سینمای بریتانیا هستن — به اندازه کافی خوبن تا اوج داستان شکل بگیره، هرچند بعید می‌دونم این فیلم خیلی تو یادتون بمونه.