Twisted Nerve

Wuchak (منتقد)

**_هیلی میلز در یک درام-تریلر روان‌شناختی از اواخر دهه ۶۰_** یک مرد ۲۲ ساله (با بازی هایول بنت) شخصیتی کودکانه به خود می‌گیرد تا به یک کارمند کتابخانه جذاب در لندن (میلز) نزدیک شود. او به دنبال راهی برای ورود به پانسیون مادر دختر است و همین کار دردسرساز می‌شود. فیلم «عصب فسرده» (۱۹۶۸) تحت تأثیر فیلم «روانی» (Psycho) اثر هیچکاک ساخته شده (و حتی از موسیقی متن برنارد هرمان بهره برده)، اما بیشتر درام است و کمتر اغراق‌آمیز. هیلی هنگام فیلمبرداری ۲۱ ساله بود و طبق معمول بسیار جذاب، اما مشخص است که باید کمی بیشتر غذا می‌خورեր! در همین حال، بیلی وایتلاو در نقش مادر، به شکلی کنترل‌شده و جذاب ظاهر شده است. در ابتدا یک نریشن کنجکاوکننده وجود دارد که می‌گوید: «هیچ ارتباط علمی اثبات‌شده‌ای بین منگولیسم (همان سندرم داون) و رفتار روان‌پریشانه یا مجرمانه وجود ندارد.» با این حال، با توجه به اینکه شخصیت اصلی فیلم اصلاً سندرم داون ندارد، این توضیح کاملاً غیرضروری بود. دوم اینکه، فرض کنیم یکی از بستگان فرد مبتلا به سندرم داون مشکلات روانی داشته باشد و یک یا دو جرم جدی مرتکب شود، که چه؟ عاقل کدام‌یک به این نتیجه می‌رسد که همه‌ی وابستگان یک فرد مبتلا به سندرم داون چنین ویژگی‌هایی دارند؟ نکته جالب: تارانتینو ملودی سوت‌زدنِ موسیقیِ هرمان را برای فیلم‌های «بیل را بکش» (وقتی ال درایور خود را به شکل یک پرستار درمی‌آورد) و «ضد مرگ» (به عنوان زنگ گوشیِ آبرنات راس) قرض گرفته است. زمان فیلم ۱ ساعت و ۵۸ دقیقه است و در تویکنم (Twickenham)، واقع در جنوب غربی لندن فیلمبرداری شده است (منظورم خانه هارپر است که اتفاقاً اقامتگاه خانواده هیلی بوده). بخش‌های استودیویی هم در شپرتون (Shepperton)، در حدود ۵ مایلی جنوب غربی آن انجام شده است. رتبه: B-