بوچ کاسدی و بچه‌ ی ساندنس

بوچ کاسدی و بچه‌ ی ساندنس

بوچ و ساندنس دو رهبر گروه «حفره در دیوار» هستند. بوچ مرد ایده است و ساندنس مرد عمل و مهارت. غرب در حال متمدن شدن است و وقتی بوچ و ساندنس یک قطار را بیش از حد معمول سرقت می‌کنند، یک گروه تعقیب ویژه سایه به سایه آن‌ها را دنبال می‌کند. از روی صخره‌ها، میان شهرها و از عرض رودخانه‌ها، این گروه همیشه پشت سر آن‌هاست. وقتی بالاخره با خوش‌شانسی محض فرار می‌کنند، بوچ ایده دیگری مطرح می‌کند: «بیا بریم بولیوی». بر اساس ماجراهای واقعی شخصیت‌های تاریخی.

سال انتشار: 1969 کارگردان: George Roy Hill ژانر: Adventure، Biography، Crime نویسندگان: William Goldman امتیاز: 8.0

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

«این یه سرقته، دست‌ها بالا!» فیلم «بوچ کسیدی و ساندنس کید» به کارگردانی جورج روی هیل و نویسندگی ویلیام گلدمن، با بازی پل نیومن، رابرت ردفورد و کاترین راس، یه شاهکاره. با اینکه منتقدهای اون زمان خیلی تحویلش نگرفتن، ولی توی گیشه و بین مردم حسابی ترکوند و محبوبیتش موندگار شد. هنوز هم یکی از معدود فیلم‌های وسترنیه که حتی کسایی که وسترن دوست ندارن هم عاشقش می‌شن. بخش زیادی از این جذابیت مدیون شیمی فوق‌العاده بین نیومن و ردفورده و البته ترکیب درام با کمدی‌های شیطنت‌آمیز.

انتخاب بازیگرها هم داستان جالبی داشت؛ نیومن از اول بود ولی قرار بود نقش ساندنس رو بازی کنه. برای نقش کسیدی هم گزینه‌هایی مثل استیو مک‌کوئین و جک لمون مطرح بودن، ولی در نهایت قرعه به نام ردفورد افتاد و نیومن هم نقش کسیدی رو برداشت. همین تغییرات بود که فیلم رو ساخت و شخصیت‌های افسانه‌ای رو زنده کرد. فیلم با یه تیتراژ قهوه‌ای (سپیا) خیره‌کننده شروع می‌شه و بیش از یک چهارم فیلم یه تعقیب و گریز طولانی توی مناظر زیباست. موسیقی برت باکاراک هم که جایزه اسکار برد، با اینکه بعضی‌ها به آهنگ معروف «قطره‌های باران روی سرم می‌ریزند» نقد داشتن، ولی توی بافت فیلم و برای نشون دادن تغییر دوران غرب وحشی عالی جواب می‌ده. این فیلم یه اثر جسورانه و تاثیرگذاره که جایگاهش رو به عنوان یه کلاسیک واقعی تثبیت کرده. ۹/۱۰

2017-02-18


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

به نظرم فیلم سرگرم‌کننده و هوشمندانه‌ای بود که خیلی جاها به وقایع واقعی وفادار مونده بود. رابرت ردفورد و پل نیومن شیمی خیلی خوبی با هم دارن، همون‌طور که بعداً توی فیلم «نیش» (The Sting) هم نشون دادن. این فیلم یکی از محبوب‌ترین (اگه نگیم محبوب‌ترین) فیلم‌های سال اکرانش بود. ظاهراً بعضی‌ها فکر می‌کنن فیلم تکلیفش با خودش معلوم نیست که وسترنه یا کمدی، ولی من به عنوان یه نویسنده اصلاً با ترکیب ژانرها مشکلی ندارم. مناظر فیلم عالیه و اون سبک عکاسی قدیمی که گاهی استفاده می‌شه خیلی جالبه. پایان فیلم با واقعیت فرق داره، ولی انقدر خوب ساخته شده که آدم باهاش کنار میاد. یه پایان موندگار و کلاسیک.

2021-02-15


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5

این فیلم از اون مدل‌هایی بود که می‌شه بهش گفت «یه ذره دلنشین». یه وسترن کمدی درباره دو تا راهزن معروف. وقتی اکران شد توی سینما دیدمش؛ اونقدرها هیجان‌زده نشدم ولی بدم هم نیومد. یه صحنه‌ای بود که ساندنس (ردفورد) با اسلحه به یه معلم مدرسه (کاترین راس) دستور می‌ده لباسش رو دربیاره و آدم فکر می‌کنه قراره اتفاق خشنی بیفته، ولی بعدش دختره با خنده می‌گه «چرا انقدر طولش دادی؟!» یادمه یه دختر توی سینما انقدر به این صحنه خندید که نگو. به نظر من فیلم معمولی بود، ولی خیلیا واقعاً باهاش حال کردن. بوچ (نیومن) مغز متفکره و ساندنس بازوی اجرایی. کمدی فیلم سبکه و نمی‌دونم در طول زمان چقدر ارزشش رو حفظ می‌کنه، ولی خب کی می‌دونه؟

2023-04-18


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

رابرت ردفورد و پل نیومن در اوج خودشون هستن. این دو نفر انقدر کاریزما دارن که حتی وقتی دارن دزدی می‌کنن هم دوست‌داشتنی به نظر می‌رسن! اونا سعی می‌کنن کسی رو نکشن و فقط زندگی رو برای اون کارمند بیچاره قطار، «وودکاک»، به کابوس تبدیل می‌کنن. بخش دوم فیلم که به بولیوی فرار می‌کنن رو بیشتر دوست داشتم، مخصوصاً اون سکانس‌های کوتاه با حضور استروتر مارتین. پایان فیلم و اون صحنه دوچرخه‌سواری نیومن و راس هم که دیگه جزو افسانه‌های سینماست. فیلم از نظر بصری هنوز هم قشنگه و استفاده از عکس‌های ثابت برای روایت داستان خیلی نوآورانه بوده. بعد از ۵۰ سال هنوز هم دیدنش لذت‌بخش است.

2023-06-03


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

**فیلمی خاص در ژانر وسترن که باید با توجه به زمان ساختش درکش کرد.**
بوچ کسیدی و ساندنس کید جزو بزرگترین سارقان غرب وحشی بودن. فیلم به کارگردانی جورج روی هیل، به جای اینکه یه روایت خشک و تاریخی باشه، یه داستان همدلانه با این دو راهزن ارائه می‌ده. باید در نظر داشت که فیلم سال ۱۹۶۹ ساخته شده، یعنی اوج اعتراضات اجتماعی و مخالفت با جنگ ویتنام. در اون فضای سیاسی، فیلم هر سرقت این دو نفر رو به یه نوع شورش علیه «نظام حاکم» تبدیل می‌کنه. البته این فقط یه برداشت هنریه و واقعیت اونا احتمالاً این شکلی نبوده. کارگردانی هیل خیلی ظریف و شیکه، مخصوصاً توی فیلمبرداری و استفاده از رنگ‌ها. صحنه دوچرخه‌سواری با آهنگ معروف «Raindrops Keep Falling on My Head» هم که دیگه کاملاً برای جلب توجه نسل هیپی اون زمان ساخته شده بود. بزرگترین نقطه قوت فیلم بازی پل نیومن و رابرت ردفورده؛ همکاری این دو نفر و رفاقتی که توی فیلم دارن بی‌نظیره.

2024-04-09


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

بوچ کسیدی و ساندنس کید، رهبران یه گروه راهزن، بعد از سرقت قطار تحت تعقیب قرار می‌گیرن و تصمیم می‌گیرن به بولیوی فرار کنن. اونا توی دزدی خیلی باهوشن ولی توی بقیه مسائل خیلی ساده‌لوح به نظر می‌رسن. همین تضاد باعث می‌شه نشه به چشم آدم‌بد بهشون نگاه کرد. پل نیومن و رابرت ردفورد انقدر جذاب بازی کردن که آدم ناخودآگاه باهاشون همراه می‌شه. فیلم خیلی راحت و بدون استرس داستانشون رو روایت می‌کنه و موسیقی‌های نوستالژیکش حس و حال خیلی خوبی به آدم می‌ده.

2024-06-15