Django il bastardo

Django il bastardo

مردی مرموز و لاغر اندام با چهره‌ای پنهان در زیر کلاه لبه پهن فدورا و با انتقامی در سر، وارد شهری غبارآلود می‌شود. سال‌ها از خیانت بی‌رحمانه افسران سابق کنفدراسیون، مرداک، هاوکینز و راس می‌گذرد، و حالا انتقام‌جوی سیاه‌پوش که مرده پنداشته می‌شد، از دنیای مردگان بازمی‌گردد و صلیب‌های چوبی تیره‌ای را حمل می‌کند که نام آن‌ها و تاریخ مرگشان روی آن حک شده است. مردم او را جانگو (Django) صدا می‌زنند و او مصمم به انتقام است. چه کسی می‌تواند جلوی جانگو، این ارتش تک‌نفره و شبح‌وار را بگیرد؟

سال انتشار: 1969 کارگردان: Sergio Garrone ژانر: Action، Drama، Horror نویسندگان: Sergio Garrone، Anthony Steffen امتیاز: 6.1

راهنمای والدین Django il bastardo

نقدها و نظرات

John Chard (منتقد)

امتیاز: 6

مردن زمان می‌برد! یک غریبه مرموز وارد شهر می‌شود و به انتقام‌گیری از جنایتکاران جنگی می‌پردازد... فیلم «جانگو حرامزاده» که ترکیبی از وسترن اسپاگتی و ژانر ماوراءالطبیعه است، با وجود بودجه بسیار پایینش، فضاسازی فوق‌العاده‌ای دارد. آنتونی استفان (Anthony Steffen) فیلمنامه را به همراه سرجو گارونه (Sergio Garrone) کارگردان نوشته و خودش هم نقش اصلی آن غریبه مرموز را بازی می‌کند که مثل یک روح کثیف بین اهالی شهر می‌چرخد. حس و حال گوتیک درخشانی در فیلم جریان دارد و گارونه و جینو سانتینی (Gino Santini) فیلمبردار با استفاده از سایه‌ها و تکنیک‌های نورپردازی تاریک، به خوبی روی ضربان قلب ماورایی داستان مانور می‌دهند. البته شخصیت‌پردازی‌ها خیلی سطحی هستند و اکشن هم فقط در حد قابل قبولی اجرا شده است. اما طرفداران این ژانر از المان‌های کلاسیک وسترن اسپاگتی که شامل سادیسم، طنز اجتماعی گزنده و آن حس شوخ‌طبعی سیاه و خشک قدیمی می‌شود، لذت خواهند برد. فیلم اصلاً خسته‌کننده نیست چون گارونه ریتم تندی را حفظ کرده و استفان هم در نقش جانگو بازی کنترل‌شده و درستی ارائه می‌دهد؛ این فیلم برای طرفداران ژانر قابل قبول است، هرچند که شاید یک اثر کاملاً واجب و ضروری برای دیدن نباشد. ۶.۵/۱۰

2014-07-18