Il trono di fuoco

Wuchak (منتقد)

**_وحشت جنگ داخلی چهار دهه پس از اقدامات بدنام متیو هاپکینز_**
در جریان شورش مونموث در سال ۱۶۸۵ در بریتانیا، جورج جفریز (George Jeffreys) با بازی کریستوفر لی (Christopher Lee) که به «قاضی اعدام‌کننده» معروف است، وظیفه خود را در صدور حکم شکنجه و اعدام برای جادوگران و شورشیان انجام می‌دهد. فیلم «قاضی خونخوار» (The Bloody Judge) (۱۹۷۰) با الهام از موفقیت فیلم «مأمور تحقیق جادوگران» (Witchfinder General) ملقب به «کرم فاتح» (Conqueror Worm) ساخته شده و مشابه «نشان شیطان» (Mark of the Devil) است، اما به اندازه آن‌ها شناخته شده نیست. در حالی که فیلم شامل سکانس‌های شکنجه است، اما به اندازه «نشان شیطان» صریح یا رایج نیستند. عنوان اصلی ایتالیایی فیلم به «تخت آتش» ترجمه می‌شود و این فیلم در سال ۱۹۷۲ در آمریکای شمالی با نام نامناسب «شب هیولا خون» (Night of the Blood Monster) اکران شد. خوشبختانه، نام آن بعداً تغییر کرد. ارزش‌های تولیدی فیلم از هر دو فیلم «مأمور تحقیق جادوگران» و «نشان شیطان» برتر است (که با توجه به حضور خسوس فرانکو (Jesús Franco) در پشت صحنه تعجب‌آور است). فیلمبرداری، رنگ‌ها و لوکیشن‌ها فوق‌العاده هستند. متأسفانه، نیمه اول فیلم بهتر از نیمه دوم آن است؛ به نظر می‌رسد نیمه دوم راه خود را گم می‌کند. با این حال، نکات زیادی برای قدردانی وجود دارد. فیلم از بستر شورش مونموث برای به تصویر کشیدن انواع مختلف وحشت استفاده می‌کند: قضاوت نادرست، شکنجه و اعدام شدن؛ تجاوز جنسی؛ ناآرامی‌های سیاسی؛ جنگیدن در نبردی انفجاری و مجروح شدن؛ اجرای حرکات شهوت‌انگیز در تلاشی ناامیدانه برای نجات جان خود؛ رو دست خوردن ناگهانی؛ و چشیدن طعم هولناک اعمال خود. فیلم‌های قابل مقایسه فراتر از دو فیلم دیگری که ذکر شد عبارتند از «خون روی چنگال شیطان» (The Blood on Satan’s Claw) و «خواهران شیطانی» (Twins of Evil)، و همچنین «راسپوتین: راهب دیوانه» (Rasputin: the Mad Monk) و «آخرین دره» (The Last Valley). مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۲ دقیقه است (که به اشتباه ۱ ساعت و ۲۴ دقیقه ثبت شده) و در زارگان و فادوتس در لیختن‌اشتاین فیلمبرداری شده است. نمره: B-