C.C. and Company
«سی.سی. رایدر»، مکانیک موتورسیکلت، به یک باند موتورسوار قانونشکن به نام «هدز» میپیوندد. وقتی لیموزین «آن»، خبرنگار مد، در بیابان خراب میشود، اعضای باند او را تهدید میکنند اما سی.سی. به نجاتش میآید. موتورسواران یک مسابقه موتورسواری مرتبط با عکاسی مد را به هم میزنند، اما سی.سی. با نگاههای تحسینآمیز آن، وارد مسابقه میشود. برد او باعث اختلافش با «مون»، رهبر باند میشود. وقتی سی.سی. سهمش از جایزه را برمیدارد و میرود، موتورسواران آن را میدزدند و سی.سی. برای آزادی او با مون مسابقه میدهد.
سال انتشار: 1970 کارگردان: Seymour Robbie ژانر: Action، Comedy، Drama نویسندگان: Roger Smith امتیاز: 4.8راهنمای والدین C.C. and Company
نقدها و نظرات
bensonmum2 (منتقد)
«سی.سی. رایدر» (با بازی جو نمث)، مکانیک موتورسیکلت، یکی از اعضای نهچندان راضی یک باند موتورسوار یاغی به نام «د هد» است. او کاملاً اتفاقی با یک عکاس مد به نام «آن مککالی» (با بازی آن-مارگرت) آشنا میشود و او را از دست بقیه اعضای باند نجات میدهد. سی.سی. دلباخته آن میشود، اما میفهمد برای به دست آوردنش باید از باند جدا شود. او در یک مسابقه موتورسواری خاکی شرکت میکند و برنده میشود تا پول لازم برای شروع یک زندگی مستقل و رسیدن به آن را به دست آورد. اما «مون» (با بازی ویلیام اسمیت)، رهبر باند، زیر بار نمیرود؛ او پول سی.سی. را برای خودش میخواهد و برای اثبات حرفش به سراغ آن میرود. سی.سی. برای خلاص شدن از دست باند «د هد» چارهای جز شکست دادن مون ندارد.
با توجه به تعریفهای نهچندان مثبتی که از این فیلم در اینترنت شنیده بودم، خودمم شوکه شدم که چقدر از دیدن «سی.سی. و کمپانی» لذت بردم! فیلم کاملاً به دلم نشست و خیلی خوب جواب داد. سیمور روبی، کارگردان اثر، شاید بیشتر کارگردان تلویزیون بوده باشد، اما به نظرم این انتقال به سینما را خیلی حرفهای انجام داده. سرعت و ریتم فیلم خیلی مناسبه و پر از شوخیهای بصری و صحنههای درگیریه که دقیقاً همانطور که انتظار میره از آب دراومدن. مثلاً صحنهای که سی.سی. موتور خاکی رو میدزده واقعاً هوشمندانه ساخته شده. نمای بکسل کردن موتور خاکی پشت چاپرش واقعاً باحال بود. در مورد صحنههای اکشن هم، دعوای سی.سی. و مون در رودخانه طراحی و فیلمبرداری فوقالعادهای داره و یک اکشن درستوحسابه. روبی همچنین توانسته چند صحنه تعلیقآمیز ایجاد کند که دزدیدن آن بهترینشان است. باز هم میگم، عالی کار شده.
بازیگری هم یکی از نقاط قوت فیلمه. انتظار زیادی از نمث نداشتم، اما بازی معقول و قابلی ارائه میده. در خیلی از صحنهها کار خاصی جز نشستن روی موتور و لبخند زدن انجام نمیده، اما هر وقت چالش جدیتری پیش میاد، کاملاً از پسش برمیاد. آن-مارگرت هم مثل همیشهست و همون کیفیتی که انتظار دارید رو ارائه میده. شیمی بین او و نمث خیلی طبیعی و روان از آب دراومده. اما ستاره واقعی فیلم برای من ویلیام اسمیته. او نقش مون را مثل یک هیولای ترسناک بازی میکنه که هر لحظه ممکنه از کوره در بره. همیشه به نظرم بازیگر فوقالعادهای بوده و اینجا واقعاً فرصت درخشش پیدا کرده.
همانطور که اول گفتم، من بیشتر از خیلیهای دیگه از این فیلم لذت بردم. در تمام مدت سرگرم شدم و این تمام چیزیه که از یک فیلم میخوام. یک ۷ از ۱۰ محکم از طرف من.