Carry On Loving
آژانس دوستیابی کامپیوتری «سعادت زناشویی» قصد دارد قلب‌های تنها منطقه ماچ اسناگینگ آن د گرین را دور هم جمع کند. صاحب آن، سیدنی بلیس، در زندگی عاشقانه خودش به اندازه کافی دردسر دارد، اما همچنان جزوه‌ای به نام «عقل برای عشق» منتشر می‌کند. مجموعه عجیب آدم‌های امیدوار به چند جفت‌وجور عجیب و غریب منجر می‌شود و حسادت‌ها ناگزیر به دردسر ختم خواهد شد.
سال انتشار: 1970 کارگردان: Gerald Thomas ژانر: Comedy، Romance نویسندگان: Talbot Rothwell امتیاز: 5.9راهنمای والدین Carry On Loving
نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
در این مورد، نادانی واقعاً سعادت است! با آغاز دهه ۷۰ میلادی، تیم «کَری آن» (Carry On) بدون ترس به مسیر خود ادامه دادند و تسلیم دهه جدید و تغییر زمانه نشدند؛ بلکه با آغوشی باز و پر از کنایه از آن استقبال کردند - که البته هم به نفعشان تمام شد و هم به ضررشان. در «عشق ورزیدن»، سید جيمز (Sid James) و هتی ژاک (Hattie Jacques) را می‌بینیم که در نقش زن و شوهر، یک آژانس دوستیابی کامپیوتری را اداره می‌کنند. موضوع اصلی، تعدادی از آدم‌های مجردِ بلاک‌کشیده و درمانده‌ای است که امیدوارند توسط «آژانس بلیس» جور شوند، اما با فاجعه پس از فاجعه و عدم تناسب پس از عدم تناسب روبه‌رو می‌شوند که گریبان‌گیر کسانی می‌شود که آرزو دارند تیر کوپید/اروس به آن‌ها اصابت کند. فیلم عملاً فاقد داستان منسجم است؛ نوعی بازپخش از فیلم «کَری آن فرقی نمی‌کند» (Carry On Regardless) با این تفاوت که برش‌های دوستانه آن فیلم، اینجا با سناریوهای سکسی و بی‌شرمانه‌تر جایگزین شده‌اند. تری اسکات (Terry Scott) و جیمز در نقش مردهای مسن و هوسباز خوش می‌گذرانند و هر کدام به خاطر دوستی دخترها و پسرهای عصبانی در موقعیت‌های ناجوری قرار می‌گیرند. کنی ویلیامز (Kenny Williams) بهترین بخش فیلمنامه را در نقش مشاور ازدواج - و یک مجرد قطعی - به دست می‌آورد که وقتی کارد به استخوان می‌رسد کاملاً گیج می‌زند، در حالی که جکی پایپر (Jacki Piper) و ایموژن هاسال (Imogen Hassall) با لباس‌های زیر و سوتین‌های جک‌دارشان، واقعاً پرده سینما را داغ می‌کنند. دهه ۷۰ برای این مجموعه دهه‌ای دردسرآساز از آب درآمد و این فیلم حس شروع افت را دارد، که مایه ناراحتی است؛ به خصوص که فیلم گستاخانه و خنده‌دار «کری آن بالا رفتن از جنگل» (Carry On Up the Jungle) هم دقیقاً در همین سال اکران شد. فیلم «عشق ورزیدن» ارزش‌هایی هم دارد؛ سید و هتی را داریم که مثل یک زوج در حال جنگ با هم هستند و تماشا کردنشان همیشه جذاب است، در حالی که ویلیامز و اسکات با تمام وجود در نقش‌هایشان فرو رفته‌اند - درست همان‌طور که برنارد برسلاو (Bernard Bresslaw) با بازی در نقش یک کشتی‌گیر گنده‌سیکل که از اینکه جون سیمز (Joan Sims) سیب دل سید جیمز شده شاکی است، صحنه‌ها را می‌دزدد! اما همه چیز زورکی به نظر می‌رسد و هرچند لحظاتی برای لذت بردن طرفداران دارد، اما اوج‌های فیلم «کَری آن بالا رفتن از خیبر» (Carry On Up the Kyber) و موفقیت تجاری «کَری آن کمپینگ» (Carry On Camping) در نهایت به چشم‌اندازهای نوستالژیکی به روزهای بهتر این مجموعه تبدیل شدند. ۶/۱۰
2015-07-18CinemaSerf (منتقد)
«سید» (سیدنی جیمز) و «سوفی» (هتی ژاک) آژانس دوستیابی «سعادت زناشویی» را اداره می‌کنند که ظاهراً از الگوریتم‌های پیچیده کامپیوتری برای جفت کردن زوج‌ها استفاده می‌کند. بروشور هوشمندانه آن‌ها با عنوان «عقل برای عشق» قرار است به شکوفایی عشق واقعی کمک کند، اما چون این یک فیلم از مجموعه «کَری آن» (Carry On) است، طبیعتاً برای نود دقیقه بعدی شاهد عجیب‌ترین و ناسازگارترین زوج‌های قرن خواهید بود. این فیلم برای من یکی از به‌یادماندنی‌ترین‌های این مجموعه است. پیوند کمدی بین جیمز و ژاک همیشه قوی بود و در اینجا هم به اندازه کافی طنز وجود دارد - برخلاف کنایه‌های بی‌مزه - تا با کمک جون سیمز و تری اسکات در نقش یک دون ژوان نه چندان محتمل، اثر به اندازه کافی سرگرم‌کننده بماند. این فیلم یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های کنت ویلیامز («سووپر») نیست، «بِدسوپ» با بازی چارلز هاوتری هم در واقع بسیار آزاردهنده بود و قطعاً چند ایده قدیمی را برای چندمین بار بازیافت کرده است، اما در مقایسه با دیگر آثار این مجموعه، این یکی تلاشی کمی بهتر است که شاید لبخندی به لب بیاورد تا اینکه خنده‌ای بلند سر بدهد و وقت را به شکلی قابل پیش‌بینی و هرزه‌آلود تلف کند.
2023-08-06