Julius Caesar

CinemaSerf (منتقد)

یادم می‌آید چارلتون هستون را روی صحنه تئاتر و در اوج دوران اجراهای پرشور «مردی برای تمام فصول» دیدم و خداییش بازی‌اش بد نبود. اما در این فیلم، که خیلی قبل‌تر ساخته شده، هنوز دارد مهارت‌های تئاتری‌اش را صیقل می‌دهد. او نقش مارک آنتونی را بازی می‌کند و مابقی بازیگران مطرح فیلم هم کم‌وبیش به روایت ویلیام شکسپیر از اوج و فرود سزار وفادار مانده‌اند. نقش سزار را سر جان گیلگود بازی می‌کند، تنها بازیگر کهنه‌کار این جمع نسبتاً عجیب‌وغریب که با درجاتی متفاوت از باورپذیری، برخی از بهترین دیالوگ‌های ادبیات انگلیسی را ادا می‌کنند. جیسون روباردز در نقش بروتوس عملکرد قابل قبولی دارد و دایانا ریگ (پورشیا) هم خوب است، اما ریچارد چمبرلین (اوکتاویوس)، رابرت وان (کاسکا) و ریچارد جانسون (کاسیوس) با تأکید بیش از حد و اغراق‌آمیز روی لحن دیالوگ‌ها و ژست‌هایشان اصلاً نتوانسته‌اند حق مطلب را ادا کنند. طراحی لباس و فیلم‌برداری در کل خوب به نظر می‌رسد، اما به نوعی انگار همین موضوع به مشکلات اثر اضافه کرده، چون آن حس فشرده و صمیمی اجراهای تئاتری را ندارد. واقعاً برام سواله که اگر همین بازیگران این کار رو روی صحنه تئاتر اجرا می‌کردند، کار برجسته‌تری از آب درنمی آمد؟ مطمئناً ارزش یک بار دیدن را دارد، موسیقی پرشور مایکل جی. لوئیس هم روی فیلم نشسته، اما فکر می‌کنم خروجی نهایی به اندازه مجموع پتانسیل بازیگرانش خوب نشده است.