Loot

CinemaSerf (منتقد)

من این نمایشنامه رو قبلاً چند باری روی صحنه تئاتر دیدم و باید بگم واقعاً اجرای صحنه‌ایش خیلی بهتر جواب میده. روی پرده سینما، با اینکه لوکیشن‌های متنوع‌تری در اختیاره، اما داستان و جنبه لودگی فیلم برای سلیقه من زیادی خام و لوس از آب دراومده. کل ماجرا حول محور «هال» (روی هولدر) و رفیقش «دنیس» (هایول بنت) می‌چرخه که موفق شدن از یه بانک دزدی کنن. یکی‌شون توی مرده‌شورخونه کار می‌کنه، برای همین به این فکر می‌افتن که پول‌های بادآورده رو توی یه تابوت خالی قایم کنن و یه مدت آفتابی نشن. پشت سرشون هم «بازرس تروسکات» تیزچنگ و دست‌کج (ریچارد اتنبرو) راه افتاده و از طرفی چون پنهان کردن راز سخت میشه، باید با زیاده‌خواهی‌های پرستار «فِی» (لی رمیک) هم سر و کله بزنن.

مثل خیلی از فیلم‌های این سبک، شوخی‌ها بیش از حد بصری و سطحی هستن. باز روی صحنه تئاتر این شوخی‌ها حال‌وهوای یه پانتومیم بزرگسالانه رو تداعی می‌کنه؛ اما توی فیلم بیشتر از اینکه بگیره، خراب می‌کنه. اینکه این دو نفر لخت مادرزاد پول‌ها رو این‌ور و اون‌ور ببرن و یه سری دیالوگ‌های دم‌دستی و پر از کنایه‌های جنسی بگن، بیشتر شبیه یه جور مسخره‌بازی سخیف به نظر میاد. پایان فیلم یه غافلگیری داره که لبخند به لب آدم میاره و مایلو اوشی هم گهگاه شیطنت‌های بامزه‌ای به فیلم تزریق می‌کنه، اما هیچ‌کدوم برای نجات این درام-کمدیِ تا حدی مبتذل و معمولی کافی نیست.