The Brotherhood of Satan

The Brotherhood of Satan

خانواده‌ای در یک شهر بیابانی توسط فرقه‌ای از سالمندان که بچه‌های شهر را برای پرستش شیطان به خدمت می‌گیرند، به دام می‌افتند.

سال انتشار: 1971 کارگردان: Bernard McEveety ژانر: Horror نویسندگان: L.Q. Jones، Sean MacGregor، William Welch امتیاز: 5.5

راهنمای والدین The Brotherhood of Satan

نقدها و نظرات

Wuchak (منتقد)

امتیاز: 5

_**یه فیلم هنری و کند درباره شیطان‌پرستی تو یه شهر بیابانی دورافتاده**_

یه خانواده تو یه شهر بیابانی گیر می‌افتن، جایی که به نظر می‌رسه مردمش عقل‌شون رو از دست دادن. البته تعجبی هم نداره، چون یه فرقه شیطان‌پرستی اونجا بساط پهن کرده. چارلز بیتمن (Charles Bateman) و آنا کاپری (Ahna Capri) نقش این زوج رو بازی می‌کنن، ال. کیو. جونز (LQ Jones) کلانتره، استروتر مارتین (Strother Martin) دکتره و چارلز رابینسون (Charles Robinson) هم نقش کشیش رو داره.

فیلم «انجمن برادری شیطان» (The Brotherhood of Satan - 1971) برای خلق یه اتمسفر ترسناکِ شیطان‌پرستی تو یه شهر بیابانی، المان‌هایی از فیلم‌های «کارناوال ارواح» (Carnival of Souls - 1962) و «نقاب مرگ سرخ» (The Masque of the Red Death - 1964) رو با هم ترکیب کرده. فیلم کاملاً حس‌وحال آثار هنری اوایل دهه ۷۰ رو داره و پیش‌درآمدی بود برای فیلم‌هایی مثل «مسابقه با شیطان» (Race with the Devil - 1975) و «باران شیطان» (The Devil’s Rain - 1975). به خوبیِ اولی نیست، ولی از دومی بهتره.

مشکل اصلی فیلم، ریتم خسته‌کننده و صحنه‌های بی‌خودیه؛ مثلاً همون سکانس رانندگی طولانی و بدون دیالوگِ اول فیلم که واقعاً نیازی بهش نبود. این‌جور صحنه‌ها باید حذف می‌شدن تا با یه فیلم ۷۴ دقیقه‌ایِ تاثیرگذار طرف باشیم، چیزی مثل فیلم «غرغروها» (Gargoyles - 1972).

سینما از اوایل دهه ۶۰ با فیلم «نقاب مرگ سرخ» اثر راجر کورمن و فیلم انگلیسی «شیاطین تاریکی» (Devils of Darkness) که به ترتیب در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۴ ساخته شدن، شروع به ناخنک زدن به موضوع شیطان‌پرستی کرد. حتی اگه فیلم «شهر مردگان» (The City of the Dead) یا همون «هتل وحشت» محصول ۱۹۵۹ رو در نظر بگیریم، می‌شه این ریشه رو عقب‌تر هم برد. پرداختنِ این‌قدر واضح به شیطان‌پرستی تو فیلم‌های اون زمان واقعاً غافلگیرکننده‌ست. هیچ‌کدوم از این فیلم‌ها، مثل خودِ «انجمن برادری شیطان»، تصویر مثبتی از شیطان‌پرستی نشون ندادن، اما لاوی (LaVey) از این موج جدید سوءاستفاده کرد و سال ۱۹۶۶ «کلیسای شیطان» خودش رو راه انداخت. سال بعدش هم فیلم‌های «خروج شیطان» (The Devil Rides Out) کمپانی همر و «بچه رزماری» (Rosemary's Baby) وارد مرحله تولید شدن.

چند روز پیش یه فیلم جدید دیدم که به طرز مسخره‌ای ورق رو برگردونده بود؛ جادوگرهای شیطان‌پرست رو کرده بود قهرمان داستان و قاتل‌های زنجیره‌ایِ روانی رو مسیحی‌های تبشیری! آره جون خودتون، مسیحی‌ها شرورهای واقعی دنیا هستن (چشم غره رفتن).

فیلم ۱ ساعت و ۳۲ دقیقه زمان داره و تو نیومکزیکو و جنوب کالیفرنیا فیلمبرداری شده. نمره: C

2020-09-05