Catlow

John Chard (منتقد)

نمی‌توانید تنها به این دلیل که اسم یک نفر را نمی‌دانید از او دزدی کنید. فیلم «کاتلو» به کارگردانی سم وانامیکر ساخته شده و فیلمنامه آن اقتباسی است از رمان لوئیس لامر توسط اسکات فینچ و جی.جی. گریفیت. در این فیلم یول برینر، ریچارد کرنا، لئونارد نیموی و دالیا لاوی به ایفای نقش پرداخته‌اند. فیلم‌برداری با سیستم متروکالر/پاناویژن توسط تد اسکایف انجام شده و موسیقی کار روی بود است. کاتلو (برینر) و کوان (کرنا) که زمانی در دوران جنگ داخلی رفیق شفیق یکدیگر بوده‌اند، حالا در دو سوی مخالف قانون قرار گرفته‌اند. بگذارید دردسرها شروع شوند! «کاتلو» یکی از آن فیلم‌های وسترنی است -که با وجود معمولی بودنشان- آن‌قدر بی‌آزارند که متنفر بودن از آن‌ها واقعاً کار سختی است. ماجرا اساساً بر پایه موش و گربه‌بازی‌های مداوم برینر و کرنا به عنوان دو رفیق می‌گردد، آن هم در حالی که درگیر خطرات مختلفی (از جانب سربازان مکزیکی، بومیان و گان‌فایتر انتقام‌جوی لئونارد نیموی) و مسائل عاطفی (با بازی لاوی و جو آن پلوگ زیبا) هستند. همای ماجرا کاملاً فرمول‌بندی شده پیش می‌رود و کارگردانی نیز پیرامون همین الگوست، اما باز هم نکات مثبت زیادی در کار هست. به نظر می‌رسد همه از حضور در فیلم لذت می‌برند؛ برخی عمداً بازی‌های غلوشده‌ای ارائه می‌دهند -که واضح است ادای دینی طعنه‌آمیز به وسترن‌های اسپاگتی است- و برخی دیگر از فرصت‌ها برای ابراز سرزندگی (لاوی) و خشونت عبوسانه (نیموی) نهایت بهره را می‌برند. فیلم چند لحظه واقعاً خنده‌دار با دیالوگ‌های هوشمندانه دارد و سکانس‌های اکشن به محکمی صخره‌های سر به فلک کشیده‌ لوکیشن‌های آلمریا هستند. موسیقی روی بود کمی سینوسی عمل می‌کند و گاهی بیشتر به درد اپیزودی از سریال «به نام اسمیت و جونز» می‌خورد تا یک فیلم سینمایی بلند، ضمن اینکه فیلم فاقد آن لبه تیز و برنده‌ای است که باعث شود پرده آخر چیزی فراتر از حد متوسط باشد. با این حال فیلم مفرحی است! تصویر کار بسیار زیباست و کانال تی‌سی‌ام اچ‌دی نسخه‌ای را به نمایش می‌گذارد که ارزش‌های داشتن یک فیلمبردار درجه‌یک را به رخ می‌کشد. فیلمی بی‌آزار و به اندازه کافی لذت‌بخش، حتی اگر در نهایت با یک بار دیدن به فراموشی سپرده شود. امتیاز ۶/۱۰