دکتر

tmdb76622195 (منتقد)

قبل از فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای دوگانه «تامبستون» و «وایت ارپ» در دهه ۹۰، این اثر محصول ۱۹۷۱ تصمیم گرفته بود حقیقت رو درباره جان «داک» هالیدی، صمیمی‌ترین دوست وایت ارپ و حاضر در تیراندازی معروف O.K. Corral روشن کنه. این فیلم با زمانی کمی بیش از یک ساعت و نیم، از خیلی از کلیشه‌های حماسی وسترن فاکتور می‌گیره و راست می‌ره سراغ اصل مطلب.

داک هالیدی (با بازی استیسی کیچ) کیتی الدر (فای داناوی) رو از زورگوی محلی یعنی ایک کلانتون می‌خره و اونو به تامبستون آریزونا می‌بره. اونجا با دوست صمیمی‌اش وایت ارپ (هریس یولین) دیدار می‌کنه. ارپ جاه‌طلبی‌های سیاسی تو منطقه داره و می‌خواد قانون رو کنترل کنه، در حالی که هالیدی کنترل قمار رو به دست می‌گیره. ارپ و هالیدی کم‌کم چه سر الدر و چه سر اجرای قانون از هم فاصله می‌گیرن، اما درست به موقع برای تیراندازی اوج داستان در اون اصطبل معروف دوباره دوست می‌شن.

چندتا سکانس یکم بیش از حد آروم پیش می‌رن و ریتمشون کنده. اما موفقیت واقعی فیلم بازیگرای نقش اصلی هستن که همگی حرفه‌ای کار کردن. کیچ در نقش داک هالیدی فوق‌العاده‌ست؛ چهره‌ای از داک که تا حالا ندیده بودیم. حرکات بدنش نرم و شیکه، دقیقاً همونطور که یه قمارباز حرفه‌ای باید باشه. داناوی نقش کیتی الدر رو بازی می‌کنه، زنی که برعکس کلیشه‌ها رفتار می‌کنه و اصلاً شبیه الگوی تکراری «روسپی مهربون» نیست. یولین هم در نقش وایت ارپ عالیه؛ ادم خشن و تهدیدکننده‌ایه و اصلاً یه قهرمان شیک و بی‌نقص نیست.

غیر از چندتا نقطه کند و تدوین نه چندان یکدست، «داک» یه وسترن فوق‌العاده و قدرندیده است که ارزش دیده شدن داره. اکیداً پیشنهادش می‌کنم.