The Horsemen

در استان‌های فقیر و متروکه‌ی شمالیِ پادشاهیِ فئودالیِ سنی‌مذهب در افغانستان (پیش از انقلاب‌های جمهوری‌خواه که توسط شوروی طراحی شد)، جایگاه مردان مغرور و طایفه‌هایشان بیش از آنکه به ثروت یا حتی قدرت نظامی (که هر دو کمیاب است) وابسته باشد، به پیروزی در بازی باستانی «بزکشی» بستگی دارد؛ یک نسخه خشن از چوگان که قدمت آن به چنگیزخان بازمی‌گردد. در این بازی، چاپندازان (سوارکاران شرکت‌کننده) در یک مبارزه بی‌رحمانه برای تصاحب «توپِ» سنگین که همان جسد یک گوساله مرده است و باید مسیر طولانی را حمل شود (کاری که با وجود حملات بی‌رحمانه دیگران تقریباً غیرممکن است)، از شلاق‌های اسب‌سواری هم روی حیوانات و هم علیه رقبا استفاده می‌کنند. تورسن، قهرمان سابق، اکنون به لطف موقعیتش به عنوان سرطویله‌ی ارباب منطقه‌ای، عثمان‌بی، از جایگاه بزرگان روستا برخوردار است و بالاخره موفق شده یک اسب بی‌نظیر به نام «جاهیل»، یک نریان سفید، را درست به موقع برای مسابقات سلطنتی در دشت بگرامی، در حومه پایتخت کابل، پرورش دهد. از آنجا که تورسن پیر است و یک پای لنگ دارد، پسرش اوراز، که حتی مغرورتر است و نیاز بیمارگونه و خودتخریب‌گرانه‌ای به اثبات خود در برابر شرایط سخت دارد، نمایندگی طویله آن‌ها را بر عهده می‌گیرد. پس از شکست دادن هر رقیب محلی، زمان آن رسیده که شانس خود را در کابل امتحان کند، با یک انگیزه قدرتمند: پس از پیروزی، او می‌تواند صاحب اسب پیروزی شود که آن را بیش از خودِ زندگی دوست دارند. این یک جاده‌ی بسیار طولانی و خطرناک از میان کوه‌های تسلیم‌ناپذیر هندوکش است و علی‌رغم یک مبارزه شجاعانه، اوراز مسابقه را می‌بازد و پایش به شدت شکسته می‌شود، اما او سرسختانه تصمیم می‌گیرد بدون درمان در بیمارستان به خانه بازگردد و به همین دلیل سیاه زخم (گنگرن) ایجاد می‌شود. خدمتکار او، موکخی، چاپارِ فقیرزاده، تنها به این شرط ترغیب می‌شود که در این سفر شبه‌خودکشی شرکت کند که جاهیل به او وعده داده شود، اما این اسب ارزشمند به طور مشابه مورد توجه زاره، زنِ «ناپاک» و ارزان‌قیمتی است که جذابیت‌های زنانه او مردان را وسوسه می‌کند؛ ترکیبی که خود به خود کشنده است...

سال انتشار: 1971 کارگردان: John Frankenheimer ژانر: Action، Adventure، Drama نویسندگان: Dalton Trumbo، Joseph Kessel امتیاز: 6.2