L'occhio nel labirinto

CinemaSerf (منتقد)

آلیدا والی در این فیلم حضور کوتاهی دارد، اما در این تریلرِ به نسبت کند و با بازی‌های کمی توام با اغراق، کاملاً صحنه را از آن خود می‌کند. همه‌ی ماجرا حول محور «جولی» (با بازی روزماری دکستر) می‌چرخد که از ناپدید شدن نامزد روان‌پزشکش سر در نمی‌آورد. او نمی‌خواهد پای پلیس را وسط بکشد، بنابراین به «فرانکِ» مشکوک (با بازی آدولفو چلی) پناه می‌برد و این مسئله او را به یک عمارت ساحلی زیبا می‌رساند که گروهی از آدم‌های عجیب‌وغریب و ناجور در آن زندگی می‌کنند. تقریباً بلافاصله پس از ورود او، مهمان‌ها یکی پس از دیگری کشته می‌شوند. آیا او در امنیت است؟ نکند اصلا خودش قاتل است؟ خب، باید صبر کنیم تا فتیله‌ی این بمب بسوزد، و فیلم هم وقت زیادی برای این کار تلف می‌کند. فیلم پر از حرف و دیالوگ است و راستش را بخواهید، در چهل و پنج دقیقه اول اتفاق خاصی نمی‌افتد. تازه وقتی داستان به ویلا می‌رسد، اکشن (تا آنجا که می‌شود اسمش را اکشن گذاشت) داغ می‌شود و کم‌کم حس خطر را تجربه می‌کنیم؛ چرا که به آرامی می‌توانیم قطعات یک پایان‌بندیِ به‌حق مناسب را کنار هم بگذاریم که چندان هم قابل پیش‌بینی نیست. فیلم به شکلی افتضاح با آن موسیقی‌های پر سر و صدای اوایل دهه ۷۰ بمباران شده که به نظرم خیلی روی مخ دیالوگ‌ها می‌رفت؛ دیالوگ‌هایی که قطعا به یک ویراستار فیلمنامه بهتر نیاز داشتند. یک اثر استاندارد با بازیگرانی معمولی که وقتتان را پر می‌کند، اما فیلمی است که تقریباً صددرصد هرگز آن را به خاطر نخواهید سپرد.