On the Buses

r96sk (منتقد)

فیلم لذت‌بخشیه، حتی اگه انکارنشدنی ضدزن باشه. یادمه وقتی بچه‌تر بودم، سریالش رو از طریق پدربزرگ و مادربزرگم پیدا کردم و عاشقش شدم - البته خب اون زمان سنم طوری بود که هنوز شوخی‌هاش رو درست‌حسابی نمی‌فهمیدم. فیلمش رو هم تارومار یادمه که دیدم. سرگرم‌کننده‌ست، نه از اون فیلم‌هایی که از خنده روده برت کنه، ولی به اندازه کافی سرگرمت می‌کنه. رگ وارنی، باب گرانت و استیون لوئیس سه تایی تیم خیلی خوبی تشکیل دادن. شخصیت بلیکی با بازی لوئیس، با اینکه طوری نشون داده میشه که انگار آدم بده داستانه، اما عملاً آدم خوبه‌ست - به‌خصوص توی این داستان که طرفدار راننده شدن زن‌هاست. خدایی باید بگم جک با بازی گرانت فوق‌العاده رو اعصاب و روی اعصاب‌خردکنه. چیزایی که آدم بچگی متوجه‌شون نمیشه، نه؟ فیلم جذابیت‌های خودش رو داره، به‌خصوص که نمای بیرونِ قشنگی از انگلستان دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی و اتوبوس‌های اون زمان رو نشون میده. فیلم و همین‌طور سریال، حداقل برای من، همیشه زمانی لذت‌بخش‌تر میشن که اتوبوس‌ها توی جاده و خیابونن. کاملاً مشخصه که نگاه زن‌ستیزانه و تا حدی احمقانه داره، ولی خب یه سری کارها رو هم خدایی خوب درآورده.