The Return of Count Yorga

The Return of Count Yorga

هیچ قبری نمی‌تواند شرارت خالص را دفن کند، و پس از وقایع خونین فیلم «کنث یورگا، خون‌آشام» (Count Yorga, Vampire - 1970)، این ارباب بدطینتِ نفرین‌شده‌ها توسط نیرویی مرموز و ماوراءالطبیعه از آن دنیا برمی‌گردد. این بار، معصومیت طعمه‌ی این خون‌آشام ابدی می‌شود؛ کسی که پس از تصاحب عمارت قدیمی گیت‌وی (Gateway Mansion)، کار نیمه‌کاره‌اش را از سر می‌گیرد و به همراه زن‌بارگیِ همیشه تشنه‌اش از هم‌پیاله‌های نیش‌دارش، یتیم‌خانه نزدیک را به ترس و وحشت می‌اندازد. سپس، این خون‌آشام جذاب بلغاری با سینتیای (Cynthia) زیبا برخورد اتفاقی دارد و به همین سادگی، حس شدیدی از علاقه‌ای بی‌سابقه شکل می‌گیرد. آیا سینتیا همان فرد مورد نظر است؟ آیا کنث یورگاِ منفور می‌تواند ابدیت را با این دختر زیبای بلوند تقسیم کند؟

سال انتشار: 1971 کارگردان: Bob Kelljan ژانر: Horror نویسندگان: Bob Kelljan، Yvonne Wilder امتیاز: 5.6

راهنمای والدین The Return of Count Yorga

نقدها و نظرات

Wuchak (منتقد)

امتیاز: 6

**_کنثِ جذاب و تیره از بلغارستان در نزدیکی یک یتیم‌خانه در منطقه خلیج ظاهر می‌شود_** کنث یورگا (رابرت کواری) پس از اینکه به شکل مرموزی زنده می‌شود، به سمت شمال می‌رود تا عمارت قدیمی گیت‌وی را بخَرَد؛ عمارت ییلاقی که دقیقاً در کنار یک یتیم‌خانه و سینتیای جذاب (ماریِت هارتلی) قرار دارد. اتفاقات ناراحت‌کننده باعث می‌شود که یک پزشک (روجر پری) به کنث مشکوک شود که او یک... خون‌آشام است. کریگ تی. نلسون اولین بازی سینمایی خود را به عنوان یک کارآگاه رده پایین انجام می‌دهد. فیلم «بازگشت کنث یورگا» (۱۹۷۱) تکرار مکرراتِ نویسنده و کارگردان باب کلجان است. بعضی‌ها مثل جین سیسکل آن را به فیلم اورجینال سال ۱۹۷۰ ترجیح می‌دهند، اما من فیلم اول را بیشتر دوست دارم. با این حال، این یک دنباله قرص و محکم با چند ایده خلاقانه است. فیلم واقعاً ترسناک است و درست مثل نسخه اصلی، این اعتمادبه‌نفس را دارد که وقت بگذارد و جوی شبح‌وار خلق کند، چیزی که شاید بعضی از تماشاچیان آن را خسته‌کننده بدان کم‌تحرک بدانند. موفقیت فیلم‌های کم‌هزینه یورگا الهام‌بخش استودیو هامر (Hammer) شد تا دو فیلم بعدی دراکولای خود را در دوران مدرن تنظیم کنند: «دراکولا محصول ۱۹۷۲» (۱۹۷۲) و «مراسم شیطانی دراکولا» (۱۹۷۳). این فیلم همچنین الهام‌بخش اثر مستقل کالت و ترسناک «لمورا: داستان ماوراءالطبیعه یک کودک» (۱۹۷۳) بود. شکی ندارم که آثار دن کورتیس و ریچارد متیسون یعنی «تعقیب‌کننده شب» (۱۹۷۲) و «خفه‌کننده شب» (۱۹۷۳) هم از آن‌ها الهام گرفته‌اند. آن‌ها همان تیمی هستند که نسخه سال ۱۹۷۴ «دراکولا» را با بازی جک پالنس ساختند. برخلاف کریستوفر لی در نقش شاهزاده تاریکی و بری اتواتر در نقش ژانوس اسکورزنیِ خون‌آشام که به شکلی تک‌بعدی کم‌حرف و اهریمنی هستند، کنث یورگای بی‌حوصله و خونسردِ کواری شخصیتی کاریزماتیک‌تر است و دیالوگ‌های بسیار بیشتری نسبت به آن دو دارد. این ویژگی با افشاگری‌ای در نیمه دوم فیلم تقویت می‌شود که احتمالاً روی فیلم «دراکولای برام استوکر» (۱۹۹۲) اثر کاپولا تأثیر گذاشته است. زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۷ دقیقه است. بخش‌هایی از فیلم در منطقه سانفرانسیسکو فیلمبرداری شده، مثلاً پل گلدن گیت و مارین هدلندز که در شمال سانفرانسیسکو و غرب پل قرار دارد. سکانس‌های یتیم‌خانه در عمارت رنچ کاماریلو در کاماریلو، کالیفرنیا فیلمبرداری شده که حدود ۴۰ دقیقه با لس‌آنجلس به سمت غرب و شمال غربی مالیبو فاصله دارد. عمارت کنث نیز کاسا دوریندا در سانتا باربارا است که حدود ۵۰ دقیقه با کاماریلو به سمت غرب فاصله دارد و اکنون یک خانه سالمندان است. نمره: B-/B

2023-08-17