Skin Game

John Chard (منتقد)

کلاهبرداری پوستی! فیلم «بازی پوست» (Skin Game) رو عمدتاً پل بوگارت کارگردانی کرده و فیلمنامه‌ش رو ریچارد آلن سیمونز و پیتر استون نوشتن. بازیگرای فیلم جیمز گارنر، لوئیس گوست جونیور، سوزان کلارک، برندا سایکس، ادوارد اسنر و اندرو داگان هستن. موسیقی کار از دیوید شایر و فیلمبرداریش هم اثر فرد جی. کونکمپ هست.

داستان تو آمریکای دوران برده‌داری می‌گذره؛ جایی که دو تا کلاهبردار از دو نژاد مختلف شهر به شهر می‌چرخن و سفیدپوست‌ها رو گول می‌زنن تا جیسون اورورکِ سیاه‌پوست (با بازی گوست جونیور) رو بخرن. بعد از اینکه کوینسی درو (با بازی گارنر) معامله رو جوش می‌ده و پول رو می‌گیره، این دو تا بعداً یه جا با هم قرار می‌ذارن تا جیم بزنن و سود رو نصف کنن. یه کلاهبرداری تمیز و شیک، البته تا وقتی که سر و کله‌ی زن‌ها و غریبه‌های باهوش پیدا نشده...

«بازی پوست» که با فرمت زیبای پاناویژن/تکنی‌کالر ساخته شده، یه کمدی وسترن مهجور و کمتر شناخته‌شده‌ست؛ نه به خاطر اینکه فیلم بدی باشه، بلکه احتمالاً به این دلیل که به خاطر مسائل مربوط به «نزاکت سیاسی» امروزی، به حاشیه رانده شده. واقعاً حیفه، چون با اینکه از ایده‌ی اولیه‌ش نهایت استفاده رو نمی‌کنه، ولی فیلم خیلی دوست‌داشتنی‌ایه که بازی‌های قوی بازیگرای اصلی سرپاش نگه داشته.

همین‌طور که این زوجِ نه‌چندان شجاع از این شهر به اون شهر می‌رن (جاهایی با اسم‌های باحالی مثل «رسوایی کثیف» و «پایان تلخ»)، کلی صحنه‌ی خنده‌دار فیلم رو سرپا نگه می‌داره؛ از صحنه‌ی حمام گرفته تا گریه کردن جیسون یا کل‌کل‌های لفظی مداومشون. کمدی فیلم ظریف و دلنشینه. ورود کلارک به داستان جذابیت فیلم رو بیشتر هم می‌کنه، چون اون از کوینسی و جیسون هم هفت‌خط‌تره و نمک فیلم رو دوچندان می‌کنه.

البته کل ماجرا خیلی غیرمحتمله، واسه همین وقتی اوضاع طبق معمول خراب می‌شه اصلاً تعجب نمی‌کنیم. از طرفی، تلاش فیلم برای به تصویر کشیدن تلخی‌های اون دوران چندان عمیق و تاثیرگذار از آب درنیومده. اما در کل، نکات مثبت فیلم خیلی بیشتر از نقاط ضعفشه و ارزشش رو داره که برید سراغش و تماشاش کنید. ۷/۱۰