The Biscuit Eater

The Biscuit Eater

لانی، پسر یک مربی زبده سگ، حاضر نیست دست از یک سگ پیر و مندرس بکشد که پدرش او را «بیسکویت‌خور بی‌عرضه» می‌نامد. او به کمک دوستش تکست، کار تقریباً غیرممکنی را برای تبدیل کردن او به یک سگ شکاری قهرمان آغاز می‌کند.

سال انتشار: 1972 کارگردان: Vincent McEveety ژانر: Adventure، Drama، Family نویسندگان: James Street، Lawrence Edward Watkin امتیاز: 5.7

راهنمای والدین The Biscuit Eater

نقدها و نظرات

r96sk (منتقد)

امتیاز: 7

داستانی دلنشین و صمیمی درباره دو بچه و یک سگ. من واقعاً از فیلم «The Biscuit Eater» لذت بردم. داستان یا بازیگران فوق‌العاده شگفت‌انگیزی ندارد، اما حس و حال بسیار خوب و گرمی به انسان منتقل می‌کند. تا حدی شبیه بقیه فیلم‌های مربوط به کودکان و حیوانات است، اما به نظرم دیزنی ترکیب درام و کمدی را در این فیلم دقیقاً به اندازه نگه داشته؛ برخلاف برخی از کارهای دیگرشان که یا زیادی احساساتی می‌شوند یا زیادی مسخره، اینجا همه‌چیز متناسب است. بازیگران نوجوان‌تر یعنی جانی ویتاکر (لانی) و جرج اسپلم (تکست) خارق‌العاده نیستند، اما به نظرم شیمی بینشان واقعاً خوب جواب داده—دیزنی قبلاً بچه‌های روئینگ و روی اعصابی در فیلم‌هایش داشته، اما این دو نفر قطعاً از بهترین‌ها هستند. در نقش‌های دیگر، ارل هالیمن را داریم که تعجب می‌کنم چرا این نقش را به براین کیت ندادند—مطمئنم خودشون هم دلشون می‌خواسته! از شوخی که بگذریم، هالیمن در نقش هارو عالی ظاهر شده. لو آیرس (امز) و بئا ریچاردز (چاریتی) دوست‌داشتنی هستند، همین‌طور گادفری کامبریج (دورسی). کادر بازیگران چیز عجیب‌وغریبی نیست، اما دوستشان دارم. شاید اسمش کمی عجیب باشد، اما ارزش دیدن را دارد.

2020-08-06