Dirty Little Billy

John Chard (منتقد)

روایتی خاکی، گِل‌آلود و ژنده‌پوش از زندگی بیلی د کید قبل از به شهرت رسیدنش. فیلمی به کارگردانی استن دراگوتی، با نویسندگی مشترک دراگوتی و چارلز ماس و بازی مایکل جی. پولارد، ریچارد ایوانز و لی پورسل. موسیقی متن از ساشا برلند و فیلمبرداری اثر رالف وولسی است. «بیلی کوچولوی کثیف» قاطعانه چهره پر زرق‌وبرق و قهرمانانه اسطوره بیلی د کید را به چالش می‌کشد؛ خب، کم‌وبیش این‌طور است. این فیلم تصویری از این یاغی بدنام را قبل از تبدیل شدنش به یک جانی نشان می‌دهد. داستان روایتگر زمانی است که او هنوز اولین قتلش را انجام نداده؛ جایگاه ضعیفش در جامعه، زندگی خانوادگی آشفته و تلاش‌های دست‌وپا شکسته‌اش برای دوست‌یابی—که در آن به طرز افراطی به دیگران می‌چسبد و آویزانشان می‌شود.

فضای کلی فیلم پر از گل‌ولای و لباس‌های کهنه است؛ خبری از غرب وحشی پر زرق‌وبرق نیست و کاملاً شبیه یک ضد وسترن عمل می‌کند؛ یک اثر مستقل که دقیقاً روی دیگر اسطوره‌هایی را نشان می‌دهد که به عنوان واقعیت به خوردمان داده‌اند. از نظر فنی صرفاً در حد متوسط و کارراه‌انداز است، اما مشکلی که خیلی توی ذوق می‌زند این است که پولارد سنش برای این نقش خیلی زیاد است. سپردن نقش یک نوجوان به مردی ۳۳ ساله زیاده‌روی است، هرچند واقعاً باید تحسینش کرد که تمام توانش را گذاشته و دست‌کم وجهه «خنگ دهکده» بیلی را قبل از معروف شدنش عالی درآورده است. این فیلم به هیچ وجه یک شاهکار پنهان نیست، اما با این وجود وجهه‌ای از بیلی د کید را به تصویر می‌کشد که در تاریخ سینما و ادبیات کمتر گفته شده. از جهت این نگاه متفاوت ارزش یک بار دیدن را دارد، اما به عنوان یک اثر سرگرم‌کننده یا یک فیلم وسترن شاخص و درجه‌یک؟ بعید می‌دانم. ۵ از ۱۰.