The Flesh and Blood Show
بازیگرانی که در حال تمرین نمایشی در یک تئاتر مرموز ساحلی هستند، یکی‌یکی توسط یک مجهول‌الهویه دیوانه به قتل می‌رسند.
سال انتشار: 1972 کارگردان: Pete Walker ژانر: Horror نویسندگان: Alfred Shaughnessy امتیاز: 5.4راهنمای والدین The Flesh and Blood Show
نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
سینه، باسن و خون - همه زیر فشار شدید پیر! پیت واکر اثری پیشاهنگ در ژانر اسلشر به ما تحویل داده که حالا دیگر به شدت لوس و کلیشه‌ای به نظر می‌رسد. آیا این فیلم مستحق احترام در دنیای فیلم‌های ترسناک است؟ بله، شاید. این یک شهر ساحلی است که یادشان رفته تعطیلش کنند! گروهی از بازیگران زن و مرد به طرز مرموزی به یک تئاتر انتهای اسکله کشیده شده‌اند تا در یک نمایش بازی کنند. خیلی زود یکی‌یکی حذف می‌شوند و کارشان ساخته است! فیلم پر از برهنه‌گی است، بازیگران دور هم جمع شده‌اند و درباره «بیزینس» سینما و خطراتش فک می‌زنند، در حالی که برخورد خونسردانه با این ناپدید شدن‌ها تقریباً به اندازه کسی که نصف شب کاملاً لخت در را باز می‌کند، خنده‌دار است... راستش فیلم سرگرم‌کننده‌ای است، به‌خصوص برای طرفداران فیلم‌های بریتانیایی مثل من که دیدن کسانی مثل رابین اسکویت و جنی هنلی در آن جذاب است. لوکیشن تئاترِ در حال زوال انتخاب خوبی است، در حالی که نمایشی که دارند تمرین می‌کنند هیچ سر و تهی ندارد و کاملاً سوررئال است! ۵/۱۰
2014-10-16Wuchak (منتقد)
**_یک قاتل در یک تئاتر قدیمی روی اسکله‌ای در ساحل انگلیس پرسه می‌زند_** این فیلم با الهام از رمان «ده سرخپوست کوچک» اثر آگاتا کریستی و با استفاده از پس‌زمینه جوّیِ یک تئاتر ترسناک روی اسکله‌ای که مدت‌هاست روزگار طلایی‌اش گذشته، ساخته شده است. با توجه به اینکه هیئت رده‌بندی سنی فیلم‌های بریتانیا (BBFC) در طول شش سال گذشته سانسورها را ملایم‌تر کرده بود، فیلم برهنه‌گی نسبتاً زیادی دارد. این فیلم ترکیبی از سینمای اکسپلویتیشن جنسی، اسلشر و آثار معماییِ «چه کسی این کار را کرده؟» متعلق به اوایل دهه ۷۰ است. کاندیس گلندنینگ (Candace Glendenning)ِ سبزه و جذاب در نقش سارا، در بخش زنانه فیلم کاملاً به چشم می‌آید. حیف که تا نیم ساعت اول فیلم خبری از او نیست و نقشش خیلی کوچک است. جنی هنلی، پنی مردیت و لوآن پیترزِ بلوند هم در فیلم حضور دارند. این فیلم روی دو اثر اسلشر در دهه ۸۰ تأثیر گذاشت: فیلم کانادایی «پرده‌ها» (۱۹۸۳) و فیلم ایتالیایی «صحنه‌جرم» که با نام «آکواریوس» (۱۹۸۷) هم شناخته می‌شود. من فیلم «صحنه‌جرم» را ترجیح می‌دهم، اما از نظر کیفیت سرگرمی تقریباً در یک سطح هستند. داستان این یکی کمی خسته‌کننده است، اما لوکیشن دلگیر و تاریکش را نمی‌شود نادیده گرفت. فیلم ۱ ساعت و ۳۶ دقیقه است و در بهار ۱۹۷۲ در کرومر واقع در ساحل شرقی-مرکزی انگلیس با تمرکز بر تئاتر پاویلیون فیلمبرداری شده است. با این حال، نماهای داخلی در اسکله پالاس برایتون فیلمبرداری شده که ۴ ساعت با ماشین به سمت جنوب در جنوب شرقی انگلیس فاصله دارد. نمره: B-/C+
2026-02-21