پدرخوانده
«دون» ویتو کورلئونه (Vito Corleone) رئیس خانواده مافیایی کورلئونه در نیویورک است. داستان در جریان مراسم عروسی دختر او آغاز میشود. مایکل (Michael)، کوچکترین پسر ویتو و سرباز سابق نیروی دریایی در جنگ جهانی دوم، نیز در مراسم حضور دارد. به نظر میرسد مایکل علاقهای به ورود به کسبوکار خانوادگی ندارد. ویتو مرد قدرتمندی است که با احترامگذاران مهربان و با مخالفانش بیرحم برخورد میکند. اما وقتی یک رقیب قدرتمند و خیانتکار قصد فروش مواد مخدر را دارد و برای این کار به نفوذ دون نیاز پیدا میکند، ویتو مخالفت میکند. آنچه در ادامه رخ میدهد، تقابل میان ارزشهای قدیمی و رو به زوال ویتو با روشهای جدید است که ممکن است مایکل را مجبور به انجام کاری کند که همیشه از آن دوری میکرد: به راه انداختن یک جنگ تمامعیار میان خانوادههای مافیایی که میتواند خانواده کورلئونه را از هم بپاشد.
سال انتشار: 1972 کارگردان: Francis Ford Coppola ژانر: Crime، Drama نویسندگان: Mario Puzo، Francis Ford Coppola امتیاز: 9.2نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقد فیلم پدرخوانده توسط ال کارلسون
پدرخوانده فیلمیه که اکثر مردم اون رو یکی از بهترین فیلمهای تاریخ سینما میدونن. از موسسه فیلم آمریکا گرفته تا نظرات کاربران در سایت IMDB، همه اون رو یکی از برترینها به حساب میارن. در کنار شاهکارهای دیگهای مثل «همشهری کین»، «پالپ فیکشن» و «۱۲ مرد خشمگین»، پدرخوانده یه نمونه استثنایی از تعالی سینماست که هیچ نقصی نداره و به سادگی میشه گفت قله درامهای جنایی به حساب میاد.
داستان حول محور خانواده کورلئونه میچرخه؛ یه خانواده ایتالیایی با ریشههای عمیق در مافیای نیویورک. رئیس خانواده دون ویتو کورلئونهست، مردی که هوای خانوادهش رو داره و در مقابل، انتظار احترام داره. اما پسرش مایکل که تازه از جنگ جهانی دوم برگشته، نمیخواد وارد بیزنس خانوادگی بشه. خانواده سولوتزو که فروشنده مواد مخدر هستن، سراغ دون میان و در ازای سود حاصل از فروش مواد، ازش درخواست حمایت میکنن. اما دون این پیشنهاد رو رد میکنه چون با فروش مواد مخدر مخالفه. همین رد پیشنهاد باعث شروع یه جنگ تمامعیار بین دو خانواده مافیایی میشه و مایکل رو به عمق سبک زندگی مافیایی میکشونه.
شخصیتها توسط یه تیم بازیگری افسانهای و پرستاره بازی شدن؛ از جمله مارلون براندو (Marlon Brando) در نقش دون، آل پاچینو (Al Pacino) در نقش پسرش مایکل و جیمز کان (James Caan) در نقش پسر بزرگش سانی. خیلیها معتقدن این فیلم به خاطر بازیهای خیرهکنندهش، بهترین تیم بازیگری تاریخ رو داره. هر سه بازیگر اصلی نامزد اسکار شدن، اما فقط مارلون براندو تونست جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد رو ببره. تماشای تغییر شخصیتها در طول فیلم خیلی جذابه، مخصوصاً یکی از اونها که تغییرش واقعاً وحشتناکه.
کارگردان فیلم، فرانسیس فورد کوپولا (Francis Ford Coppola)، چون خودش در یه خانواده ایتالیایی-آمریکایی در نیویورک بزرگ شده بود، فرهنگ ایتالیایی رو فوقالعاده درک میکرد و فیلم رو خیلی واقعی ساخت. همه چیز، از رقصهای عروسی گرفته تا غذاها و اصطلاحات سیسیلی که شخصیتها به کار میبرن، از دانش دستاول کوپولا نشأت گرفته. نینو روتا (Nino Rota)، آهنگساز ایتالیایی، کار بینظیری در ساخت موسیقی متن انجام داد، هرچند که برای این فیلم اسکار نگرفت (ولی برای قسمت دوم اسکار برد). تقریباً همه اون تکنوازی ترومپت معروف رو به محض شنیدن میشناسن.
این فیلم رو باید بلافاصله با دنبالهش یعنی «پدرخوانده: قسمت دوم» تماشا کرد که اون هم برنده بهترین فیلم شد. این مجموعه هنوز هم رکورد بیشترین جایزه بهترین فیلم رو برای یه سری فیلم در اختیار داره. هر دو فیلم درامهای جنایی بینقصی هستن و جایگاهشون رو به عنوان بهترین آثار سینمایی تثبیت کردن. تضمین میکنم که نمیتونید این فیلم رو فقط یک بار ببینید، چون با هر بار تماشا بهتر و جذابتر میشه. واقعاً حرف دیگهای باقی نمیمونه جز اینکه اگه هنوز این فیلم رو ندیدید، دیگه وقتشه. پدرخوانده فیلمیه که نمیتونید بهش «نه» بگید.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بهترین فیلم تاریخ... یه شاهکار از فرانسیس فورد کوپولای (Francis Ford Coppola) جوان و بااستعداد درباره یه خانواده مافیایی و درامهای مخصوص خودشون. داستانگویی عالیه، بازیها خوبن، هرچند گاهی بازی تالیا شایر (Thalia Shire) - خواهر کارگردان - یه کم اغراقآمیز میشه. دهه ۷۰ میلادی واقعاً بهترین سالهای هالیوود بود.
2022-07-18
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
در حالی که دارم این رو مینویسم، پدرخوانده هنوز مورد علاقه مردمیه که عاشقشن، صرفاً چون بهشون گفتن که «باید» عاشقش باشید. این فیلم رو یه آدم مافیایی نوشته با این هدف که سران مافیا رو مثل نیمهخداها نشون بده. هر دیالوگ و هر سکانس فیلم و کتاب برای این طراحی شده که مردم رو بترسونه تا فکر کنن مافیا یه نیروی ماوراءطبیعیه. این فیلمی در ستایش آدمهای کنترلگره؛ اکثر منتقدها هم خودشون کنترلگر هستن و یا عضو مافیا هستن یا فکر میکنن میتونن عضوش بشن. خود فیلم کسلکننده و کاملاً بیروحه. پنجاه ساله که مردم مثل گوسفند دارن جلوی این کنترلگرها که بهشون میگن عاشق این فیلم تحقیرآمیز باشن، سر خم میکنن. هیچ نکته مثبتی در این فیلم وجود نداره. موفقیتش رو مدیون آدمهاییه که در فیلم نفع دارن یا فکر میکنن با تعریف ازش امتیاز میگیرن. این فیلم با اون ماهیت افسردهکنندهش کاملاً هالیوودیه و حتی در همون دهه هفتاد هم یه فیلم فرمولی بود.
2023-04-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
وقتی داستانی به این فوقالعادهای نوشته شده باشه، فقط یه آماتور واقعی میتونه خرابش کنه - و فرانسیس فورد کوپولا اصلاً آماتور نیست. مارلون براندو، آل پاچینو، جیمز کان و رابرت دووال مظهر حیلهگری، پختگی، وفاداری، شرف و بیرحمی در این داستان اقتباسی ماریو پوزو (Mario Puzo) هستن. خانواده کورلئونه که با جاهطلبی تمام از صفر شروع کردن و تنها راهشون رو به بالاست؛ حالا به هر قیمتی که شده. شخصیتپردازیها لایه لایه و جذابن؛ دایان کیتون (Diane Keaton) اصلاً روحش هم خبر نداره وارد چه بازی خطرناکی شده! جان کازال (John Cazale) هم در نقش برادر بیعرضه یعنی «فردو» عالیه. باز هم نینو روتا سنگ تموم گذاشته تا با موسیقی متنش جایگاه این فیلم رو بین بهترینهای تاریخ محکم کنه. تنها انتقادم که اونم خیلی جزئیه، اینه که میکس صدا میتونست بهتر باشه. خیلی از دیالوگها - مخصوصاً دیالوگهای براندو - گاهی اصلاً شنیده نمیشن.
2023-05-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بهترین فیلم **تاریخ**
2023-06-11
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم پدرخوانده (۱۹۷۲) به کارگردانی فرانسیس فورد کوپولای افسانهای، چیزی فراتر از یک شاهکار سینماییه؛ این فیلم مفهوم داستانگویی در سینما رو دوباره تعریف کرد. بر اساس رمان پرفروش ماریو پوزو، این فیلم به زیبایی درام جنایی رو با کاوشی حماسی در قدرت، وفاداری و خانواده ترکیب میکنه. هر قاب فیلم گواهی بر نبوغ کوپولاست که یک داستان جذاب رو به یک اثر هنری جاودانه تبدیل کرده.
در مرکز این فیلم عظیم، بازی فراموشنشدنی مارلون براندو در نقش ویتو کورلئونه قرار داره. براندو با استادی تمام، نقش این بزرگ خاندان سالخورده رو با هالهای از تهدید آرام و خرد عمیق بازی میکنه که براش اسکار بهترین بازیگر مرد رو به ارمغان آورد. آل پاچینو هم یکی از بهترین بازیهای دوران حرفهایش رو در نقش مایکل کورلئونه ارائه میده؛ تحول او از یک فرد بیمیل به یک رهبر بیرحم، به شکلی تکاندهنده و کاملاً باورپذیر به تصویر کشیده شده. جیمز کان در نقش سانی کورلئونه آتشینمزاج و رابرت دووال در نقش تام هیگنِ خونسرد هم میدرخشن و به نقشهاشون عمق میدن.
کارگردانی کوپولا واقعاً رویاگونهست. توانایی او در خلق یک روایت پیچیده در حالی که ریتم فیلم رو حفظ میکنه، به شخصیتها و تمها اجازه تنفس میده. فیلمبرداری گوردون ویلیس (Gordon Willis) که به «شاهزاده تاریکی» معروفه، با استفاده از سایهها و رنگهای گرم، حس صمیمیت و دلهره رو همزمان منتقل میکنه. موسیقی متن مسحورکننده نینو روتا، به خصوص والس معروف پدرخوانده، فیلم رو به یک افسانه تبدیل کرده.
یه نکته جالب: استودیو در ابتدا با انتخاب مارلون براندو مخالف بود چون اون زمان کار کردن باهاش سخت شده بود. کوپولا مجبور شد براش بجنگه و با نشون دادن یه تست بازیگری که در اون براندو لپهاش رو با پنبه پر کرده بود تا شبیه دون ویتو بشه، استودیو رو متقاعد کرد. بقیهش دیگه تاریخیه. پدرخوانده فقط یه فیلم نیست، یه تجربهست. مطالعه قدرت و اخلاقیات، یه حماسه خانوادگی و یه تریلر جنایی که همگی در یک اثر جمع شدن. تاثیرش روی فیلمسازی غیرقابل اندازه گیریه و هنوز هم در بازیگری، کارگردانی و داستانگویی بیرقیبه. این فیلمی هست که در آزمون زمان سربلند بیرون اومده و دلیلش هم واضحه: از هر نظر یه شاهکاره.