The Groundstar Conspiracy

CinemaSerf (منتقد)

وقتی «ولز» (با بازی مایکل سارازین) بعد از یک ورود جسورانه برای خرابکاری در آزمایشگاه فوق‌سری دولتی گیر می‌افتد، ادعا می‌کند که از کل این ماجرا و انفجار بعدش آن‌قدر شوکه شده که هیچی از اینکه کی هست یا چرا اونجا بوده یادش نمیاد. کشف این قضیه می‌افته دست «توکسان» (با بازی جورج پیپارد) که سعی می‌کنه به این شکارش کمک کنه تا یادش بیاد دقیقاً چه کسی فرستاددش و هدفشون چی بوده. در ظاهر، این فیلم فقط یکی دیگه از اون هیجان‌انگیزهای توطئه‌ای معمولی تلویزیونیه، اما سارازینِ رو فرم و پیپارد که نقش یه آدم سرسخت و کله‌شق رو بهتر از حد معمول بازی می‌کنه، معمای جالبی رو شکل می‌دن که باعث می‌شه از خودمون بپرسیم واقعاً کی داره پشت پرده نخ‌ها رو می‌کشه؟ هیچ‌کدام از دو شخصیت اصلی خیلی دوست‌داشتنی نیستند و اگه مداخله‌های آرام و گاه‌به‌گاه «نیکول» (کریستین بلفورد) نبود، کل فیلم تبدیل می‌شد به یک کار خشک و غیرقابل‌باور که بعد از فروکش کردن جذابیت اولیه سوژه آلزایمر و فراموشی، رسماً از نفس می‌افتاد. فیلم بدی نیست و میشه دیدش، اما به همون اندازه هم زود فراموش میشه؛ اسمشم اصلاً کمکی به جذابیتش نکرده.