The People

The People

زن جوانی برای تدریس به مدرسه‌ای در یک دره دورافتاده اعزام می‌شود؛ جایی که ساکنانش انسان‌هایی سخت‌گیر، مرموز و گریزان از هرگونه تفریح و لذت به نظر می‌رسند. او با تعقیب دو کودک که برای بازی در جنگل غیبشان می‌زند، متوجه می‌شود که این جامعه در واقع از بیگانگان فرازمینی با قدرت‌های ماوراءالطبیعه ملایم تشکیل شده است؛ کسانی که از ترس برانگیختن تعصب و کینه همسایگان انسانی خود، تلاش می‌کنند هویت و میراثشان را سرکوب و انکار کنند.

سال انتشار: 1972 کارگردان: John Korty ژانر: Drama، Sci-Fi نویسندگان: Zenna Henderson، James Mitchell Miller امتیاز: 5.9

راهنمای والدین The People

نقدها و نظرات

Wuchak (منتقد)

امتیاز: 6

**_خانه کوچک در چمنزار با چاشنی ماوراءالطبیعه_**
زن جوانی (با بازی کیم داربی) برای تدریس به یک جامعه کوچک در تپه‌های خلوت و دورافتاده‌ای در جنوب غربی آمریکا می‌رود. او رفته‌رفته متوجه رفتارهای عجیب و غریب اهالی می‌شود؛ چیزهایی مثل کشیدن پاها روی زمین توسط بچه‌ها و جوِ مرموز و پنهان‌کارانه‌ای که حاکم است. ویلیام شاتنر هم در نقش پزشک روستا حضور دارد که او هم مثل این معلم یک غریبه به حساب می‌آید.

فیلم «مردم» (The People 1972) بر اساس داستان‌های «مردم» نوشته زنا هندرسون ساخته شده که اولین بار در سال ۱۹۶۱ منتشر شدند (به‌ویژه داستان «آش» از کتاب «زیارت: کتاب مردم»). این اثر در ابتدا قرار بود قسمت آزمایشی (پایلوت) یک سریال تلویزیونی باشد که البته هیچ‌وقت ساخته نشد. با این حال، به عنوان یک درام روستاییِ مستقل با ریتمی آرام و ملایم خوب عمل می‌کند و ایده جالب به همراه پدیده‌های عجیب‌وغریبی دارد که ترجیح می‌دهم لو ندهم. فقط همین قدر بگویم که اصلاً تعجب نمی‌کنم اگر استیون کینگ برای نوشتن «کری» (Carrie) از داستان‌های هندرسون الهام گرفته باشد. البته فیلم به هیچ وجه ژانر وحشت نیست، هرچند المان‌های عجیب و غریبی دارد؛ صرفاً حدس می‌زنم کینگ احتمالاً از «مردمِ» زنا برای خلق شاهکار ترسناکش الگو گرفته است.

لحن فیلم ترکیبی است از اپیزود «این سوی بهشت» از فصل اول پیشتازان فضا با چاشنی سریال آینده‌ی «خانه کوچک». داربی موقع فیلم‌برداری ۲۴ ساله و به شکل عجیبی لاغر بود، ولی با این حال چهره‌ای دلنشین داشت. او قبلاً در ۱۸ سالگی در اپیزود «میری» از سریال پیشتازان فضا با شاتنر هم‌بازی شده بود. موسیقی متن آرامش‌بخش فیلم را هم کارمینه کاپولا، پدر فرانسیس فورد کاپولا، ساخته است. در واقع این فیلم جمع‌وجور و بی‌ادعا توسط کمپانی آمریکن زوتروپ (متعلق به فرانسیس) تهیه شده. با مدت زمان ۱ ساعت و ۱۳ دقیقه، فیلمی کوتاه و دلنشین است که در نیکاسیو (۴۰ دقیقه‌ای شمال پل گلدن گیت) و سن رافائل فیلم‌برداری شده است.

نمره: -B / +C

2024-08-18