Tomorrow

Tomorrow

یک کشاورز تنها در منطقه‌ای دورافتاده در میسیسیپی، زن بارداری را که توسط پدر فرزندش رها شده است پناه می‌دهد و از او مراقبت می‌کند.

سال انتشار: 1972 کارگردان: Joseph Anthony ژانر: Drama نویسندگان: William Faulkner، Horton Foote امتیاز: 7.5

نقدها و نظرات

Nutshell (منتقد)

امتیاز: 10

رابرت دووال (Robert Duvall). آیا هیچ‌وقت می‌شود به اندازه کافی درباره سهم او در سینما صحبت کرد؟ بازیگر نقش محکمی که استعداد بی‌کرانش نمی‌توانست و نخواست در نقش‌های کوچک‌تر محدود شود و به سرعت پس از اولین حضورش در نقش بو رادلی در فیلم کشتن مرغ مینا به شهرت رسید. امروز آقای دووال ۸۹ ساله است و هنوز هم کار می‌کند و منتظر اکران هشتادوهشتمین فیلم خود است. فیلم «فردا» (1972) متأسفانه برای خیلی از دوستداران فیلم، حتی بسیاری از طرفداران خود دووال، ناشناخته است، در حالی که یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های او تا به امروز را در خود دارد. این فیلم داستانی بسیار تکان‌دهنده و عمیق دارد و بازی دووال آن را بسیار بهتر کرده است. این فیلم را تماشا کنید تا احتمالاً ببینید (همان‌طور که من دیدم) بیلی باب تورنتون (Billy Bob Thornton) واقعاً الهام‌بخش شخصیت «تیغ جراحی» (Sling Blade) را که بیش از ۲۰ سال بعد معروف کرد، از کجا گرفته است (آیا او تا به حال این را اعتراف کرده است؟).

2020-08-02

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 7

«سارا» (با بازی اولگا بلین) باردار و تنهاست که با «فنتری» (با بازی رابرت دووال) روبه‌رو می‌شود. او یک کشاورز خرده‌پاست که به جز لباس‌های تنش چیز زیادی ندارد، اما به این زن رحم می‌کند و از او دعوت می‌کند بماند. به تدریج، پیوندی بین آن دو شکل می‌گیرد و با توجه بیشتر مرد به او بدون اینکه چیزی در عوض بخواهد، علاقه‌ای آشکار می‌شود. او از حضور سارا لذت می‌برد و قول می‌دهد با او ازدواج کند و در بزرگ کردن بچه به او کمک کند. زایمان کار آسانی نبود و اگرچه او موفق می‌شود به بخش اول قولش عمل کند، اما یک فاجعه به این معنی است که برنامه‌هایش برای بخش دوم باید متفاوت از آنچه پیش‌بینی کرده بود اجرا شود - با این حال او همچنان شادی و رضایت غیرمنتظره‌ای از این وضعیت پیدا می‌کند تا اینکه فاجعه دیگری به سراغش می‌آید. عناصر داستانی در اینجا به خوبی در خدمت یک بازی صمیمی از دووال قرار می‌گیرند که من به ندرت او را تا این حد تأثیرگذار دیده‌ام. دیالوگ‌ها به حداقل رسیده، فقط مقداری بازی پر از شخصیت وجود دارد که ما را در میان سادگی و انزوای خانه دورافتاده‌شان در میسیسیپی، به یک سفر احساسی بعید می‌برد. همین کمبود ابزارهای سنتی سینمایی است که به صمیمیت رابطه آن‌ها کمک می‌کند و این درام را تأثیرگذارتر می‌کند. روند فیلم کند است و پایان‌بندی شاید کمی عجولانه باشد، اما این یک داستان انسانی جذاب و تأمل‌برانگیز است که ارزش دیدن دارد.

2025-02-17