The Man Who Loved Cat Dancing
داستان در غرب آمریکا جریان دارد. جی گروبارت (Jay Grobart) به تازگی از زندان آزاد شده؛ جایی که به جرم قتل دوران محکومیتش را می‌گذراند. او گروهی سه نفره متشکل از داوز، بیلی بوئن و یک سرخ‌پوست به نام چارلی بنت را رهبری می‌کند تا به یک قطار حامل ۱۰۰ هزار دلار بار ولز فارجو دستبرد بزنند. هنگام فرار از صحنه جرم، شرایط به گونه‌ای رقم می‌خورد که آن‌ها مجبور می‌شوند زن جوانی را که به تنهایی با اسب سفر می‌کرده، بر خلاف میلش با خود ببرند. او خانم ویلارد کروکر یعنی کاترین است که از ظاهرش پیداست ثروتمند است. با وجود اینکه آن‌ها اجازه رفتن به او نمی‌دهند، کاترین قول می‌دهد که مقام‌ها را باخبر نکند، چرا که او نیز مانند آن‌ها در حال فرار است. در حالی که جی به عنوان رهبر، مأموریت بعدی خود را آغاز می‌کند تا دلیلی را که به خاطرش پول‌ها را دزدیده به سرانجام برساند، با مشکلاتی در مدیریت سه مرد مواجه است؛ به‌ویژه داوز و بیلی که فقط به دنبال خواسته‌های خودخواهانه و غریزی‌شان نسبت به کاترین هستند، و همچنین باید مراقب باشد که کاترین فرار نکند. اما هر چه بیشتر وقت می‌گذرانند و از لایه‌های درونی هم باخبر می‌شوند، جی و کاترین کم‌کم به یکدیگر علاقه‌مند می‌شوند. بنابراین، علاوه بر پیش بردن مأموریت جی، آن‌ها به دنبال راهی هستند تا با توجه به شرایط موجود در کنار هم بمانند. در همین حال، هاروی لاپ‌چنس، بازپرس ولز فارجو، گروهی از مردان را به دنبال آن‌ها فرستاده است. این گروه شامل ویلارد کروکر، یکی از مدیران معدن نیز می‌شود. لاپ‌چنس به کروکر اجازه می‌دهد همراهشان بیاید، با وجود اینکه حس می‌کند او لزوماً به فکر منافع همسرش نیست.
سال انتشار: 1973 کارگردان: Richard C. Sarafian ژانر: Drama، Romance، Western نویسندگان: Marilyn Durham، Eleanor Perry، William W. Norton امتیاز: 6.2راهنمای والدین The Man Who Loved Cat Dancing
نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
«رقص گربه». ریچارد سی. سارافیان (Richard C. Sarafian) فیلم را کارگردانی کرده و النور پری (Eleanor Perry) فیلمنامه را بر اساس رمان مریلین دورهام (Marilyn Durham) اقتباس کرده است. بازیگرانی چون برت رینولدز (Burt Reynolds)، سارا مایلز (Sarah Miles)، لی جی. کاب (Lee J. Cobb)، جک واردن (Jack Warden)، جرج همیلتون (George Hamilton)، بو هاپکینز (Bo Hopkins)، رابرت دونر (Robert Donner) و جی سیلورهیلز (Jay Silverheels) در آن نقش‌آفرینی کرده‌اند. موسیقی اثر کار جان ویلیامز (John Williams) است و فیلمبرداری (پاناویشن/متروکالر) را هری استرادلینگ جونیور (Harry Stradling JR) بر عهده داشته است. یک راهزن قطار عاشق زنی می‌شود که ناخواسته گروگان گرفته شده است. شایعات و حاشیه‌های پشت صحنه فیلم به مراتب جذاب‌تر از خود فیلم است! مایلز با رابرت بولت (Robert Bolt) ازدواج کرده بود (آن‌ها دو بار با هم ازدواج کردند) و باور بر این است که بولت مجبور شده کارهایی روی فیلمنامه انجام دهد تا آن را بهتر کند، بدون اینکه نامی از او برده شود! این در حالی بود که مایلز و رینولدز بعد از ساعت کاری مشغول خوشگذرانی بودند و مدیر برنامه‌های مایلز (دیوید وایتینگ) نیز طی تولید در شرایط مشکوکی درگذشت.
از نظر فنی، تولید فیلم فوق‌العاده است؛ لوکیشن‌ها به لطف فیلمبرداری استرادلینگ به شکلی برجسته به تصویر کشیده شده‌اند و ویلیامز نیز با ارائه چندین قطعه موسیقی مختلف در طول فیلم، نوابغ چندبعدی خود را نشان می‌دهد. متأسفانه فیلم کشدار است و با رسیدن به نیمه راه، فقط خسته‌کننده می‌شود. فیلم با نوید شروعی خوب با یک سرقت قطار بی‌محابا آغاز می‌شود که ما را با گروهی از یاغی‌ها آشنا می‌کند - که البته به اندازه کافی جذاب هستند تا ما را ترغیب کنند ادامه دهیم. با این حال، این یک امید واهی از آب درمی‌آید؛ چرا که آنچه شبیه به یک تعقیب و گریز پرقدرت و پر از حس انتقام و تنش‌های جنسی به نظر می‌رسید، به سرعت به یک عاشقانه بی‌مایه تبدیل می‌شود که تا نزدیک به دو ساعت کش داده می‌شود.
همان‌طور که مایلز و رینولدز در نیمه دوم فیلم در مرکز توجه قرار می‌گیرند، متوجه می‌شوید که از کاب و واردن به شدت کم‌استفاده شده است. بازی‌های نقش اصلی قابل قبول هستند، اما فیلمنامه جذاب نیست و کارگردانی ضعیفی دارد - البته باید به خاطر برخورد محترمانه با سرخ‌پوستان آمریکایی به سازندگان دست‌مریزاد گفت. فیلم از نظر ظاهری و موسیقی عالی است، اما واقعاً سخت می‌توان آن را با اطمینان پیشنهاد کرد. ۵/۱۰