Il plenilunio delle vergini

قرن نوزدهم: کارل شیلر (Karl Schiller) پژوهشگر معتقد است که حلقه نیبلونگ‌ها را یافته است که قدرت بسیار زیادی دارد. این حلقه در قلعه دراکولا است. برادر دوقلوی او فرانز (Franz)، که یک قمارباز است، می‌پرسد که آیا خون‌آشام‌ها کارل را می‌ترسانند؛ کارل یک طلسم مصری به او نشان می‌دهد که ممکن است از او محافظت کند. فرانز طلسم را برمی‌دارد و جلوتر از برادرش به راه می‌افتد و اول از همه به قلعه می‌رسد. در آنجا با کنسی روبه‌رو می‌شود که او را به شام دعوت می‌کند. اواخر همان شب، کارل از راه می‌رسد. اتفاقاً، امشب «شب ماه باکره» است، شبی که هر پنجاه سال یک‌بار فرا می‌رسد و پنج دختر باکره را از روستای اطراف به قلعه می‌کشاند تا دیگر هرگز صدایی از آن‌ها شنیده نشود. آیا کارل می‌تواند از برادرش محافظت کند، حلقه را بیابد و هر یک از زنان را نجات دهد؟

سال انتشار: 1973 کارگردان: Luigi Batzella, Joe D'Amato ژانر: Horror نویسندگان: Mark Damon، Ian Danby، Ralph Zucker امتیاز: 5.3

راهنمای والدین Il plenilunio delle vergini

نقدها و نظرات

Wuchak (منتقد)

امتیاز: 5

**_کنتا باسوری، منظورم دراکولاست، از یک حلقه جادویی پرجلال‌وجبروت برای کشاندن باکره‌ها به قلعه‌اش استفاده می‌کند_** کنت دراکولا مدت‌هاست که از ترانسیلوانیا رفته، اما ظاهراً زنی قلعه او را خریده (روزالبا نری با نام مستعار سارا بی) و شایعاتی درباره قربانی کردن باکره‌ها و خون‌آشام‌بازی‌های باقی‌مانده وجود دارد. در این میان، برادران دوقلو از اروپای غربی به دنبال حلقه گرانبهای نیبلونگ‌ها از راه می‌رسند، یکی نجیب و دیگری ناباب (مارک دیمون در یک نقش دوگانه). وحشت آغاز می‌شود. «شب عروسی شیطان» (۱۹۷۳) یک اثر وحشت گوتیک رنگارنگ در قالب فیلم‌های «عاشقان خون‌آشام» (۱۹۷۰) و «کنتس دراکولا» (۱۹۷۱) از استودیوی هامر است که با فیلم‌های دراکولای آن‌ها ترکیب شده، البته با فیلم‌سازی آشفته و نامفهوم ایتالیایی. این فیلم پیش درآمدی بر «دراکولای برام استوکر» کوپولا در دو دهه بعد است، با این تفاوت که در یک قلعه واقعی اروپایی فیلم‌برداری شده و قیافه‌اش هم به همان می‌خورد (فیلم کوپولا تماماً در دکورهای استودیویی فیلم‌برداری شد). لویی باتزلا فیلم را کارگردانی کرد و جو داماتو برخی از صحنه‌ها را دوباره فیلم‌برداری کرد. روزالبا گفت که نمی‌توانسته باتزلا را درک کند و به نظر می‌رسیده که او دو نفر است که به جهت‌های مختلفی می‌روند، که شاید بتواند جلوه‌های جنون‌آمیزِ ناشی از مواد مخدر را که برخی آن را هنری می‌دانند، توجیه کند. من به آن می‌گویم داستان‌گویی مشکوک. نسخه بدون سانسور طبیعتاً برهنگی بیشتری دارد. برای فیلم‌های بهتری در این سبک، «لیدی فرانکنشتاین» (۱۹۷۱) و «کابوس شیطان» (۱۹۷۱) را ببینید. نسخه کامل ۱ ساعت و ۲۳ دقیقه است و در قلعه پیکولومینی در بالسورانو، که حدود ۵۰ مایلی شرق رم در ایتالیاست، فیلم‌برداری شده است. نمره: C

2022-05-06