Slaughter's Big Rip-Off

tricksy (منتقد)

اینم یه فیلم قدیمی و باحال دیگه؛ یه فیلم خوش‌ساخت در سبک بلک‌اسپلویتِیشن با صحنه‌های اکشن هیجان‌انگیز، مخصوصاً شروع فیلم با اون خون و خونریزیِ تقلبیِ نارنجی و قرمزش. علاوه بر اون، دخترای خوشگل و جذاب هم داریم، به‌اضافه همون سیاه‌پوست هیکلی و گردن‌کلفتی که اصلاً نباید باهاش دربیفتی؛ یعنی خودِ جیم براون تکرارنشدنی (همون فایربال توی فیلم مرد فراری) که بقیه مردها کنارش ریز به نظر می‌رسن. چند تا شرور درجه‌یک هم داریم، گل سرسبدشون دان استرودِ همیشگی، به همراه یه بازی فوق‌العاده خوب و واقعاً باورپذیر از اد مک‌ماهون.

یه عده می‌خوان اسلاتر رو بکشن، که نشون می‌ده حتماً پا روی دم آدم‌های خیلی خطرناکی گذاشته؛ نصف جذابیت داستان هم همینه که مدام با خودت می‌گی آیا زنده بیرون میاد یا نه (هرچند از قبل هم ته دلمون می‌دونیم زنده می‌مونه). همون اول فیلم یه صدا و چهره براتون آشنا میاد؛ صدا و قیافه‌اش دقیقاً شبیه یکی از بازیگرای ثابت «دانشکده پلیس»ـه.

اینکه چطور اسلاتر بعد از پرتاب شدن ماشینش از یه صخره بلند به اعماق دریا از غرق شدن جون سالم به در می‌بره، واقعاً مخم رو سوت کشوند؛ به‌خصوص که دوست‌دخترش اصلاً به اندازه اون شانس نیاورد. اگه چیزهایی که گفتم رو دوست داری و از طرفدارهای پروپاقرص اکشن‌های دهه ۷۰ میلادی هستی، این فیلم دقیقاً همون چیزیه که شبت رو می‌سازه.