پدر فوق العاده
چارلی مک‌کریدی (Charlie McCready) پدری نگران است. دخترش وندی (Wendy) قرار است پاییز به دانشگاه برود و او احساس می‌کند دوستانی که دخترش با آن‌ها رفت‌وآمد دارد، به‌ویژه دوست‌پسرش بارت (Bart)، هیچ هدف و انگیزه‌ای در زندگی ندارند. او می‌داند که همه دوستان وندی قرار است به یک دانشگاه بروند، بنابراین نقشه‌ای می‌کشد تا وندی از دانشگاه دیگری بورسیه تحصیلی بگیرد؛ همان دانشگاهی که همسر خودش در آن تحصیل کرده است. همه چیز طبق برنامه پیش می‌رود و وندی به دانشگاه هانتینگتون می‌رود و کمتر با دوستان قدیمی‌اش معاشرت می‌کند. اما طولی نمی‌کشد که نقشه چارلی نتیجه عکس می‌دهد؛ وندی از ماجرای بورسیه تحصیلی پدرش باخبر شده و دست به سرکشی می‌زند. وقتی او با یک هنرمند هیپی وارد رابطه می‌شود، چارلی متوجه می‌شود که اشتباه بزرگی مرتکب شده و باید قبل از اینکه وندی بیش از حد از حد خود فراتر رود، کاری انجام دهد.
سال انتشار: 1974 کارگردان: Vincent McEveety ژانر: Comedy، Family نویسندگان: Joseph L. McEveety، Harlan Ware امتیاز: 5.1نقدها و نظرات
r96sk (منتقد)
فیلم یه جورایی شلم‌شورباست! «ابرپدر» عملاً سه تا خط داستانی رو همزمان جلو می‌بره. از یه طرف پدری رو داریم که می‌خواد وارد زندگی دخترش بشه، از طرف دیگه پدر یه رویداد کاری بزرگ پیش‌رو داره و دختر هم باید یه تصمیم حیاتی برای زندگی‌اش بگیره که با نظر دوستاش در تضاده. خیلی آشفته‌ست؛ قطعاً تمرکز اصلی فیلم روی همون داستان اوله، اما سازنده‌ها نتونستن هیچ‌کدوم از این داستان‌ها رو درست و حسابی بسط بدن. داستان وسطی مربوط به جو فلین (Joe Flynn) در نقش هرشبگر هست که به زور چپوندنش توی یه فیلم لایو-اکشن دیگه از دیزنی. اون توی سه‌گانه «کامپیوتری که کفش تنیس می‌پوشید» بازی خوبی داشت، اما از اولین فیلم اون مجموعه در سال ۱۹۶۹، دیزنی مدام سعی کرد اون رو توی کلی از کارهای دیگه‌ش جا بده. یه جورایی شبیه به وضعیت کورت راسل (Kurt Russell) در نقش بارت، هرچند حداقل نقش راسل اینجا واقعاً کلیدی و مهمه. باب کرین (Bob Crane) در نقش اصلی یعنی چارلی بازی قابل‌قبولی ارائه میده و کاتلین کودی (Kathleen Cody) هم در نقش دخترش وندی خوب ظاهر میشه. با اینکه فیلم در سکانس‌های اول و آخرش قاب‌های قشنگ و چشم‌نوازی داره، اما در کل تماشاش رو پیشنهاد نمی‌کنم.
2020-08-20