خانه شماره ۱۱
یک تاجر خرده‌پای الماس از فرصت استفاده می‌کند تا بر خرید و برش یک الماس بزرگ و درجه یک نظارت کند. اما وقتی الماس از او دزدیده می‌شود، او را تهدید و باج‌گیری می‌کنند تا دست به یک سرقت بزرگ در بورس الماس، واقع در شماره ۱۱ خیابان هارو‌هاوس، بزند.
سال انتشار: 1974 کارگردان: Aram Avakian ژانر: Comedy، Crime، Thriller نویسندگان: Gerald A. Browne، Jeffrey Bloom، Charles Grodin امتیاز: 6.2نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
این یکی دیگر از آن فیلم‌هایی است که با خاطرات خوش از دوران کودکی‌ام به یاد می‌آوردم. «چسر» (با بازی چارلز گرودین) یک دلال خرده‌پای الماس است که به همراه نامزدش «مارن» (با بازی کندیس برگن) درگیر نقشه‌ای زیرکانه برای افزایش سریع قیمت الماس می‌شود (البته بدون کمک «سیرک پرنده پوسی گالور») تا حدود ۱۸ میلیارد دلار از ذخایر جهانی را جابه‌جا کند. مرکز تجارت این جواهرات، خانه شهری معمولی و همنام فیلم است که توسط «سر جان گیلگود» مغرور (در نقش «میچام») و دستیار فداکارش «واتس» (با بازی جیمز ماسون) اداره می‌شود.
ما به سرعت می‌فهمیم که «واتس» مردی است که وقت زیادی برایش باقی نمانده و رئیسش هم عملاً اهمیتی به او نمی‌دهد؛ بنابراین همین موضوع، او را به گزینه‌ای مناسب برای همکاری با «چسر» تبدیل می‌کند. نقشه آن‌ها بسیار مبتکرانه است و طراحی و اجرای آن، یکی از لذت‌بخش‌ترین سناریوهای سرقتی است که تا به حال دیده‌ام.
اما متأسفانه، همه چیز در نیم ساعت پایانی افت می‌کند؛ جایی که با پایان‌های کاذبِ بیش از حد، چوب لای چرخ گذاشتن‌های پی‌درپی و یک تعقیب و گریز اسب‌سواری واقعاً مسخره با ترور هوارد روبه‌رو می‌شویم که فیلم را در حد یک فیلم جنایی-بنگاهی معمولی پایین می‌آورد.
من چندان طرفدار صدایی که روی داستان روایت می‌شود نبودم؛ این روایت تلاش می‌کند طعنه‌آمیز باشد، اما هیچ برندگی واقعی ندارد. این فیلمی است که به دو نیمه تقسیم شده و نیمه اول آن جایی است که تمام گل‌ها (موفقیت‌ها) در آن به ثمر می‌رسند.