All the Kind Strangers

All the Kind Strangers

مردی که در حال سفر از یک منطقه پرت و دورافتاده است، توسط گروهی از بچه‌های یتیم به گروگان گرفته می‌شود؛ بچه‌هایی که می‌خواهند او پدرشان شود. متأسفانه این بچه‌ها عادت دارند بزرگسالانی را که این افتخار را رد می‌کنند، بکشند.

سال انتشار: 1974 کارگردان: Burt Kennedy ژانر: Horror، Thriller نویسندگان: Clyde Ware امتیاز: 5.6

راهنمای والدین All the Kind Strangers

نقدها و نظرات

talisencrw (منتقد)

امتیاز: 8

زمانی که بزرگ می‌شدم، آشنایی من با کارهای جذاب و سخت‌گیرانه مایک اسپیلان از طریق سریال تلویزیونی «مایک هامر» بود؛ سریالی که استیسی کیچ نهمین نفر از ۱۱ بازیگری بود که تا الان نقش این کارآگاه خصوصی را بازی کرده‌اند. وقتی سریال به خاطر زندانی شدن او به جرم قاچاق کوکائین لغو شد خیلی ناراحت شدم، اما همیشه بازی‌های درخشانش در سینما را دنبال می‌کردم. همین شد که از بازی‌اش در فیلم‌های «پیکربندی نهم»، «دبلیو» و «فرار از لس‌آنجلس» خیلی لذت بردم. وقتی دیدم توی این فیلم تلویزیونی که در پکیج ۵۰ فیلمی «دنیای کابوس‌ها» از شرکت میل کریک پیدا کردم بازی کرده، فوق‌العاده هیجان‌زده شدم؛ با اینکه تا حالا هیچ فیلمی از برت کندی کارگردانش ندیده بودم، هرچند اسمش را شنیده بودم. کیچ قطعاً یکی از بازیگران مکمل محبوب من در سینمای معاصر یا اخیر (پس از ۱۹۷۰) است.

این فیلم با وجود بودجه بسیار کمش، با هفت کودک و دو بزرگسال، یک ماشین و یک خانه روستایی، ترکیبی از «کودکان ذرت»، «رهایی» و «سالار مگس‌ها» است که واقعاً ارزش وقت گذاشتن دارد. فیلم حس و حال، ناامیدی و استیصال را در قالبی جادویی کنار هم می‌آورد و بدون متوسل شدن به صحنه‌های دل‌خراش یا کارهای عجیب و غریب، تعلیق ایجاد می‌کند (با توجه به نگاه‌های هوس‌آلود مارتا، بزرگ‌ترین دختر خانواده به جیمی با بازی کیچ، فکر کنم بشود حدس زد که اگر بازسازی امروزی از آن ساخته می‌شد، قطعا از این پتانسیل داستانی یا احتمال زنای با محارم بین شخصیت‌های در حال بلوغ نمی‌گذشتند). در عین حال، فیلم بدون اینکه به راه‌حل‌های ساده و آبکی فیلم‌های تلویزیونی هال‌مارک دست بزند، بحرانی را نشان می‌دهد که نه تنها دو بزرگسال دزدیده‌شده، بلکه هر هفت کودک در شرایط سخت، ناامیدکننده و بدون آینده‌شان با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

دیدنش را شدیداً به کل خانواده پیشنهاد می‌کنم. این از آن فیلم‌هایی است که والدین و فرزندانشان می‌توانند با هم تماشا کنند و بعدش درباره‌اش صحبت کنند؛ مثلاً درباره سوالاتی مثل این‌که «چرا بچه‌ها احساس می‌کردند حتماً باید افرادی مثل پدر و مادر بالای سرشان باشند؟» ای کاش نوجوانان و جوانان خودشیفته امروز بیشتر این فیلم را می‌دیدند و فکر می‌کردند که چقدر خوش‌شانس هستند که چنین پدر و مادر و خانوادهای دارند. شاید تأثیر مهمی روی زندگی‌شان می‌گذاشت. این دقیقاً یکی از شگفتی‌های زیبا و جذاب سینماست.

2016-04-11