کالان

CinemaSerf (منتقد)

«کالان» (با بازی ادوارد وودوارد) بعد از اینکه رئیسش «هانتر» (اریک پورتر) فکر کرد دیگه اون آمادگی و برندگی سابق رو نداره، از شغل فوق‌سری خودش بازنشسته شده بود؛ اما حالا درست همون آدم اومده سراغش تا برای یک ماموریت خیلی خاص برش گردونه. ماموریت اینه که مردی به اسم «شنایدر» رو بکشه. اگه این کار رو بکنه، بدون هیچ چون‌وجرایی دوباره سر کارش برمی‌گرده. اما مسئله اینجاست که کالان فقط یک قاتل اجیرشده نیست؛ اون دلش می‌خواد درباره طعمه‌ش بیشتر بدونه و برای همین می‌ره سراغ شناختن این مرد (کارل مونر) که عاشق بازسازی نبردهای ناپلئونی با مجسمه‌های چدنی و رنگ‌شده‌ست و یه زندگی ظاهراً بی‌دردسر با همسرش (کاترین شل) داره. کارفرمای کالان از این روش‌ها خوشش نمیاد، واسه همین تصمیم می‌گیره به جانشین اون یعنی «میرز» (ریچارد ایگان) اجازه بده نقشه دوم رو بکشه؛ نقشه‌ای که ممکنه توش کالان هم به عنوان خسارت جانبی از بین بره. حالا چیزی که در ادامه می‌بینیم یه اثر هیجان‌انگیز با ریتم مناسبه (اگرچه یکم گیج‌کننده‌ست) که تقریباً همه چیز داره، به جز نوک چتر مسموم! وودوارد و کارچاق‌کنش «لونلی» (راسل هانتر) نقش‌هاشونو از سریال موفق شبکه ATV در اواخر دهه ۱۹۶۰ دوباره تکرار کردن و از خیلی جهات، این فیلم فقط مثل یه قسمت بلند از همون سریاله. فیلم خوب از آب دراومده، کیفیت ساخت بالایی داره و حتی یکم روح و احساس هم توش پیدا میشه.