Cockfighter

Chandler Danier (منتقد)

من تا حالا خروس‌جنگی ندیده‌ام و دلم می‌خواهد ببینم. حتی بعد از دیدن مردن تمام این مرغ و خروس‌ها توی این فیلم. حیف این پرنده‌های بدبخت که توی این آشغال مُردند. حداقل فیلم توی لوکیشن‌های روستایی جالبی فیلمبرداری شده بود. یه جور جذابیت خاصی داره. یعنی واقعاً اون قدیم‌ها همه همین‌قدر داغون بودن؟ چرا همه این یارو رو دوست دارن؟ «اوه وواو! این همون مرد مرغیه‌! حرف نمی‌زنه، معتاد قمار و الکله و تمام زندگیه‌شو می‌فروشه تا فقط به کشتن مرغ و خروس‌ها ادامه بده. وای خدای من. همه عاشقشن!» این فیلم فقط یه مشت سکانس با موضوع مرغ و خروسه که روی هم تل انبار شدن. اینکه توی بعضی موقعیت‌ها خودش رو کنترل می‌کنه رو دوست دارم، ولی همه‌چیز خیلی مسخره و کلیشه‌ایه. یه پسر روستایی غول‌پیکرِ ۱۹ ساله میاد ساق پای گاز می‌گیره و تو کتکش نمی‌زنی؟ بعدش با تبر میاد سراغت، شیشه ماشینت رو می‌شکونه و تنها کاری که می‌کنی اینه که سرشو می‌کنی توی آب؟ شیشه ماشین چی پس؟ ولی خب، شخصیت ما مثلاً خیلی با مرغ و خروس‌ها حال میکنه، واسه همین مثل آدم با بقیه ارتباط برقرار نمی‌کنه.