Confessions of a Window Cleaner

Confessions of a Window Cleaner

تیمی (Timmy) جوان کارش را به عنوان شیشه‌پاک‌کن در شرکت کوچک برادرش شروع می‌کند. او به زودی می‌فهمد که بعضی از مشتریان زن، توقع خدمات اضافه‌تری دارند. تیمیِ جوان و کنجکاو هم با وجود اینکه اولش مقاومت می‌کند، این وظیفه آبدار را قبول می‌کند! با این حال، قلب او متعلق به لیز (Liz) است که تا زمانی که اجازه ندهد تیمی به آخر خط برسد، بالاترین تعهد را از او می‌خواهد.

سال انتشار: 1974 کارگردان: Val Guest ژانر: Comedy نویسندگان: Christopher Wood، Val Guest امتیاز: 4.8

راهنمای والدین Confessions of a Window Cleaner

نقدها و نظرات

Sofia Florina (منتقد)

امتیاز: 4

به عنوان یک **فیلم کمدی**، یا به عبارت دقیق‌تر یک **کمدی جنسی**، این فیلم طبیعتاً شامل طنز و همچنین تعدادی صحنه جنسی سافت‌کور است، اما به نظر من به‌شدت خسته‌کننده است. داستان فیلم ساده و بی‌مزه است. اگر فقط به رابطه بین **تیموتی لیا** (Timothy Lea) با بازی رابین اسکوایف (Robin Askwith)، یک شیشه‌پاک‌کنِ دست‌وپاچلفتی و شهوت‌ران، و **الیزابت رادلت** (Elizabeth Radlett) با بازی لیندا هایدن (Linda Hayden)، یک افسر پلیس جذاب و جاافتاده نگاه کنید، این فیلم در قالب یک کمدی رمانتیک بهتر عمل می‌کند. در واقع خنده‌دار نیست؛ شوخی‌های فیلم را فقط لابه‌لای چند خط دیالوگ می‌شود پیدا کرد، آن هم اگر واقعاً فیلم را از اول تا آخر تماشا کنید. قرار است کمدی از دست‌وپاچلفتی بودن تیموتی موقع کار به عنوان شیشه‌پاک‌کن سرچشمه بگیرد که معمولاً شامل این می‌شود که او نمی‌تواند شهوتش را در برابر «مشتریان» زن و جذابش کنترل کند. در نهایت، حداقل برای من، تمرکز روی برهنگی‌های مکرر زنان لذت‌بخش‌تر است. با این حال، حتی با این وجود، رفتار بسیار شهوت‌رانانه تیموتی را می‌توان ناشی از **سادگی و بی‌گناهی** او دانست. عجیب اینکه، شخصیت‌های زن طوری طراحی شده‌اند که به راحتی از تیموتی «خدمات کامل» دریافت می‌کنند. آن‌ها آن‌قدر بااعتمادبه‌نفس و اکتیو هستند که تیموتی را کمی می‌ترسانند، در عین حال که خوشش هم می‌آید. این یک جورهایی مشکل‌ساز است و فیلم را شبیه فیلم‌های پورنوی سافت‌کور می‌کند که در آن رابطه جنسی مثل آب خوردن است و بدون نیاز به پرداختن به شخصیت‌ها، فقط بازیگران مهم هستند. پس بله، بازیگران خوب هستند اما شخصیت‌پردازی‌ها نه. همچنین، این فیلم به شکلی غیرمستقیم، طبقات اجتماعی را به تصویر می‌کشد که تا حدی در خانواده تیموتی و الیزابت قابل تشخیص است. شوهرخواهر تیموتی، سیدنی ناگت (Sidney Nogget) با بازی آنتونی بوث (Anthony Booth) که تیموتی برایش کار می‌کند هم فضا را پر می‌کند، هرچند من فکر نمی‌کنم این شخصیت واقعاً ضروری بود. شاید دیگران نظر دیگری داشته باشند، اما این چیزی است که من متوجه شدم. فیلم نسبتاً ضعیفی است، اما حداقل قابل دیدن است. موسیقی متن فیلم گیرابه‌زننده است، «این زندگی توست تیموتی لیا» (This is Your Life Timmy Lea)، که خیلی برای کل فیلم مناسب است. نمی‌دانم آیا این فیلم برای مخاطبان بریتانیایی، به‌خصوص در دهه ۷۰، خنده‌دار بوده یا نه، اما برای من که نبود. اگر تازه وارد ژانر کمدی جنسی شده‌اید، این فیلم خوبی برای شروع نیست. نقل‌قولی از فیلم: «یواش‌تر تیموتی، یواش‌تر، مسابقه که نیست!»

2025-06-03