Scream of the Wolf

Wuchak (منتقد)

_**یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های کلینت واکر و قطعاً جذاب‌ترینشون**_

مردم در منطقه ساحلی لس‌آنجلس به دست موجودی که به نظر می‌رسه یک حیوان وحشیه، کشته میشن. کلانتر (با بازی فیلیپ کری) از یک شکارچی قدیمی که الان نویسنده شده، یعنی جان وذربی (با بازی پیتر گریوز) کمک می‌خواد. اون هم به نوبه خودش سراغ دوست مرموزش میره که شکارچی حیوانات بزرگه (با بازی کلینت واکر)؛ کسی که انگار از ترس و وحشتی که این حملات ایجاد کرده، لذت می‌بره. جو آن پفلاگ هم در نقش دوست‌دختر نویسنده حضور داره.

فیلم «فریاد گرگ» (۱۹۷۲) اول به عنوان «فیلم هفته» از تلویزیون پخش شد. دهه ۷۰ فیلم‌های تلویزیونی واقعاً خوب و حتی فوق‌العاده‌ای تولید کرد؛ مثل «قبایل» (۱۹۷۰)، «دوئل» (۱۹۷۱)، «شکارچی شب» (۱۹۷۲)، «کونگ‌فو» (۱۹۷۲)، «پیاده‌روی کوتاه تا روشنایی» (۱۹۷۲)، «از آلیس بپرس» (۱۹۷۳)، «دعا برای گربه‌های وحشی» (۱۹۷۴)، «دراکولا» با بازی جک پالانس (۱۹۷۴)، «سه‌گانه وحشت» (۱۹۷۵) و خیلی‌های دیگه. این فیلم رو دن کرتیس کارگردانی کرده؛ کسی که با «سایه‌های تاریک» و دو فیلم اول کولچاک، یعنی همون «شکارچی شب» و دنباله به همون اندازه خوبش «خفه‌کننده شب» (۱۹۷۳) شناخته میشه. فضای این فیلم هم شبیه به همون آثار هست، فقط بدون حضور کولچاک (دارن مک‌گون)، و از «ماه گرگ» که یکی دیگه از فیلم‌های هفته شبکه ABC در دو سال قبل بود، سرتره.

راستش به نظرم پیتر گریوز نسبت به مک‌گونِ تا حدی گیج و جدی‌نما، قهرمانِ بهتری ساخته و می‌شد دید که این فیلم هم مثل کولچاک بشه یک سریال که توش وذربی (گریوز) هر قسمت با پدیده‌های مرموز روبرو میشه و سعی میکنه حلشون کنه. اما چیزی که این فیلم رو واقعاً ارزشمند میکنه، شخصیت بایرون با بازی کلینت واکره. اون یک شخصیت شبیه به زاروف (از فیلم «خطرناک‌ترین بازی») هست و واکر گزینه‌ای کاملاً ایده‌آل برای این آدم گوشه‌گیر، مرموز و ساکته که بیش از هر چیز برای غرایز اولیه، شکار عادلانه، زیرکی و قدرت ارزش قائل میشه. دوست‌دختر وذربی (پفلاگ) طبق انتظار متوجه عجیب‌وغریب بودن و تاریکی بایرون میشه، چیزی که برای بایرون با اون رفتار کاملاً بی‌خیالش، خنده‌داره.

فیلم با زمان کوتاه ۱ ساعت و ۱۴ دقیقه‌ایش اصلاً حوصله‌سربر نمیشه و کش نمیاد. محل فیلم‌برداری هم یونیورسال سیتی در کالیفرنیا و سواحل همون اطراف بوده.

نمره: B